Η πολιτική σκηνή αναδιατάσσεται με την ίδρυση κόμματος Τσίπρα, ενώ οι διεθνείς οίκοι και ο MSCI δοκιμάζουν τις αντοχές της οικονομίας. Παράλληλα, πόλεμος, ενέργεια και κατασκευές αυξάνουν τον κίνδυνο για ανάπτυξη και δημόσια έργα.
Η ελληνική πολιτική και οικονομία κινούνται σε καθεστώς αυξημένης αβεβαιότητας: από την επικείμενη κοινοβουλευτική σύγκρουση για το κράτος δικαίου και την ίδρυση του νέου κόμματος Τσίπρα, έως τα πρώτα προειδοποιητικά σήματα των διεθνών οίκων για την ελληνική οικονομία και την κρίσιμη απόφαση του MSCI για την αναβάθμιση της χώρας στις ανεπτυγμένες αγορές.
Κοινοβουλευτική σύγκρουση και νέο κόμμα Τσίπρα
Στη Βουλή προετοιμάζεται συζήτηση για τους θεσμούς και το κράτος δικαίου με αιχμή τις υποκλοπές, με την κυβέρνηση να προτάσσει τη γραμμή «η υπόθεση είναι στη Δικαιοσύνη» και τις αλλαγές στο νομοθετικό πλαίσιο. Η αντιπολίτευση αναμένεται να ζητήσει Εξεταστική, αλλά δεν διαφαίνεται πρόθεση για πρόταση δυσπιστίας, καθώς εκτιμάται ότι θα συσπειρώσει τη Νέα Δημοκρατία.
Παράλληλα, σύμφωνα με πληροφορίες, ο Αλέξης Τσίπρας έχει αποφασίσει να ανακοινώσει τον Μάιο τον νέο πολιτικό φορέα του. Η φυσιογνωμία του κόμματος περιγράφεται ως σαφώς αρχηγοκεντρική, χωρίς «καπετανάτα», με βασική προϋπόθεση για όσους τον ακολουθήσουν την παραίτηση από τη βουλευτική έδρα, όπως έκανε ο ίδιος. Ο στόχος είναι ένα κόμμα-«ΙΧ» με απόλυτο έλεγχο από τον ιδρυτή, ως απάντηση στα εσωκομματικά προβλήματα που βίωσε στον ΣΥΡΙΖΑ.
Πιερρακάκης, ΠΑΣΟΚ και εσωτερικές αναδιατάξεις
Ο Κωστής Πιερρακάκης κινείται μεταξύ διεθνούς και εσωτερικής σκηνής με το «διπλό καπέλο» ΥΠΟΙΚ και προέδρου του Eurogroup, συμμετέχοντας σε G7 και περιφερειακά fora. Στο ΠΑΣΟΚ, η εκλογή για την Κεντρική Επιτροπή ανέδειξε την ενίσχυση της ομάδας Ανδρουλάκη αλλά και την αυτονόμηση του Μανώλη Χριστοδουλάκη, ο οποίος χτίζει διακριτό πόλο επιρροής. Τα ερωτήματα για πιθανές μελλοντικές κυβερνητικές συνεργασίες παραμένουν αναπάντητα, με τον κίνδυνο οι αρνήσεις χωρίς θετικό αφήγημα να μετατραπούν σε πολιτική παγίδα.
Καμπανάκια διεθνών οίκων και ανησυχίες τραπεζών
Η κλιμάκωση του πολέμου και η ενεργειακή αναταραχή οδηγούν οίκους όπως η Morningstar DBRS και η Autonomous σε πιο επιφυλακτικές εκτιμήσεις. Η πλήρης εξάρτηση της Ελλάδας από εισαγόμενο πετρέλαιο, ο κίνδυνος υψηλότερου πληθωρισμού και η έκθεση των τραπεζών σε κρατικά ομόλογα και τουρισμό συνθέτουν ένα πιο εύθραυστο περιβάλλον. Οι ίδιες εκθέσεις αναγνωρίζουν ωστόσο ότι οι ελληνικές τράπεζες διαθέτουν υψηλότερες προβλέψεις από τον μέσο ευρωπαϊκό όρο.
Ο CEO της Τράπεζας Πειραιώς, Χρήστος Μεγάλου, τονίζει ότι ο πόλεμος και οι επιπτώσεις του παρακολουθούνται καθημερινά, με το επιχειρησιακό πλάνο να βασίζεται σε ήπια άνοδο επιτοκίων της ΕΚΤ το 2026, συνολικά 50 μονάδων βάσης. Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί ο κλάδος του hospitality, όπου έχει διοχετευθεί σημαντική χρηματοδότηση, ενώ η ναυτιλία, αν και σήμερα ωφελείται, αξιολογείται στενά λόγω γεωπολιτικού ρίσκου.
Κατασκευαστικό κόστος, MSCI και Euronext Athens
Το κατασκευαστικό κόστος έχει αυξηθεί κατά περίπου 20% από τα τέλη Φεβρουαρίου, τη στιγμή που ο κλάδος «κουβαλά» ανεκτέλεστο άνω των 17 δισ. ευρώ και εμβληματικά έργα ΣΔΙΤ και παραχωρήσεων άνω των 10 δισ. ευρώ βρίσκονται σε εξέλιξη. Η εκτίναξη υλικών, ενέργειας και μισθών απειλεί τη βιωσιμότητα συμβάσεων που υπογράφηκαν σε εντελώς διαφορετικό περιβάλλον, με τους αναδόχους να ετοιμάζονται να διεκδικήσουν διαφορές κόστους και το Υπουργείο Υποδομών να καλείται να απαντήσει στο ερώτημα «ποιος πληρώνει τη διαφορά».
Την ίδια ώρα, η σημερινή απόφαση του MSCI για την πιθανή αναβάθμιση της Ελλάδας στις ανεπτυγμένες αγορές θεωρείται κομβική. Μια θετική έκβαση θα άνοιγε την πόρτα σε μακροπρόθεσμα κεφάλαια, αλλά με τίμημα βραχυπρόθεσμες εκροές από funds αναδυόμενων αγορών και πιθανή μείωση των ελληνικών μετοχών στον δείκτη από οκτώ σε πέντε. Παράλληλα, το Χρηματιστήριο Αθηνών αλλάζει εποχή και ταυτότητα, μετονομαζόμενο σε Euronext Athens, μετά την πλήρη ενσωμάτωσή του στον ευρωπαϊκό όμιλο.
Διεθνές περιβάλλον: κόστος πολέμου και ρίσκο private credit
Στο διεθνές μέτωπο, η στρατιωτική επιχείρηση «Epic Fury» έχει ήδη κοστίσει δεκάδες δισ. δολάρια στο αμερικανικό δημόσιο, ενώ το συνολικό κόστος πολέμου –μαζί με ενέργεια, ενισχύσεις και παράπλευρες δαπάνες– εκτιμάται ότι υπερβαίνει τα 200 δισ. δολάρια. Η άνοδος του πετρελαίου πάνω από τα 100 δολάρια και η πίεση στα στενά του Ορμούζ μεταφράζονται σε αυξημένο ενεργειακό κόστος για Ευρώπη και Ελλάδα.
Ταυτόχρονα, ο «σκοτεινός θάλαμος» του private credit, με μέγεθος άνω των 1,7 τρισ. δολαρίων, εξελίσσεται σε δομικό κίνδυνο για το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Η υψηλή συγκέντρωση σε εταιρείες λογισμικού, ο αυξανόμενος δείκτης αθέτησης πληρωμών και η απουσία ουσιαστικής δευτερογενούς αγοράς δημιουργούν ένα περιβάλλον όπου ο κίνδυνος είναι κρυμμένος, αλλά όχι ανύπαρκτος. Παράλληλα, οι τεχνολογικές μετοχές στις ΗΠΑ δέχονται μαζικές ρευστοποιήσεις και νέες short θέσεις, δείχνοντας ότι τα hedge funds προεξοφλούν δυσμενέστερο σενάριο για τον κλάδο της τεχνητής νοημοσύνης και του λογισμικού.
Σχόλιο
: Η Ελλάδα εισέρχεται σε περίοδο πυκνών πολιτικών ανακατατάξεων, ακριβώς τη στιγμή που οι διεθνείς αγορές γίνονται πιο νευρικές και το κόστος του πολέμου μεταφέρεται στην ενέργεια, τον τουρισμό και τις κατασκευές. Η αναβάθμιση από τον MSCI και η ένταξη στο Euronext Athens είναι στρατηγικά κέρδη, αλλά δεν αρκούν αν δεν συνοδευτούν από σταθερό πολιτικό περιβάλλον, ξεκάθαρες συμμαχίες και γρήγορες αποφάσεις για τη διαχείριση του κόστους στα δημόσια έργα και την προστασία του τραπεζικού συστήματος.






