Αυτόνομα οχήματα της Waymo μπλοκάρουν σε κρίσιμες στιγμές και μετακινούνται τελικά από αστυνομικούς και πυροσβέστες. Το φαινόμενο ανοίγει μεγάλη συζήτηση για το πραγματικό κόστος και την ωριμότητα των ρομποταξί.
Η επέκταση των ρομποταξί της Waymo στις ΗΠΑ συνοδεύεται από ένα λιγότερο ορατό, αλλά κρίσιμο, ζήτημα: όλο και συχνότερα, αστυνομικοί, πυροσβέστες και διασώστες αναγκάζονται να αναλάβουν ρόλο… οδηγού, μετακινώντας μπλοκαρισμένα αυτόνομα οχήματα από επικίνδυνα σημεία ή ενεργά σημεία εγκλήματος.
Σειρά περιστατικών που αποκαλύφθηκαν μέσω αναφορών της αστυνομίας και ηχογραφημένων κλήσεων στο 911 δείχνουν ότι, παρά την ύπαρξη ομάδων «remote assistance» και «roadside assistance» της εταιρείας, ο τελικός κρίκος ασφάλειας παραμένουν οι φορολογούμενοι και οι υπηρεσίες πρώτης απόκρισης.
Περιστατικά σε φωτιές, μαζικούς πυροβολισμούς και σκηνές εγκλήματος
Χαρακτηριστικό είναι το επεισόδιο σε πυρκαγιά κοντά στον αυτοκινητόδρομο I‑280 στην Καλιφόρνια. Καθώς η τροχαία γύριζε τα οχήματα ανάποδα για να απομακρυνθούν από τη φωτιά, ένα ρομποταξί της Waymo «πάγωσε» στη λωρίδα έκτακτης ανάγκης. Παρά τις προσπάθειες της απομακρυσμένης ομάδας υποστήριξης της εταιρείας, το όχημα δεν ανταποκρινόταν και τελικά η Waymo κάλεσε το 911 για να ζητήσει από αστυνομικό να το οδηγήσει σε ασφαλές σημείο.
Το περιστατικό αυτό δεν είναι μεμονωμένο. Σύμφωνα με στοιχεία που συνέλεξε το TechCrunch, τουλάχιστον σε έξι περιπτώσεις τους τελευταίους μήνες, πρώτοι ανταποκριτές χρειάστηκε να πάρουν φυσικά τον έλεγχο οχημάτων Waymo: από ρομποταξί που εισήλθαν σε ενεργές σκηνές εγκλήματος μέχρι όχημα που εμπόδιζε ασθενοφόρο σε μαζικό πυροβολισμό στο Όστιν. Ανάλογο επεισόδιο σημειώθηκε στην Ατλάντα, όπου διασώστης απενεργοποίησε όχημα που είχε μπει σε αποκλεισμένη περιοχή εγκλήματος, αλλά και στο Νάσβιλ, όπου περιπολικό μετέφερε ρομποταξί που είχε ακινητοποιηθεί σε κεντρική διασταύρωση.
Ανθρώπινο «αόρατο δίχτυ ασφαλείας» πίσω από την αυτονομία
Η Waymo δηλώνει ότι τα ρομποταξί της εκτελούν πάνω από 400.000 πληρωμένες διαδρομές την εβδομάδα και ότι η ανθρώπινη παρέμβαση είναι σπάνια, παρουσιάζοντάς την ως στοιχείο προληπτικής ασφάλειας. Το σύστημα βασίζεται σε τρία επίπεδα: εργαζόμενους «remote assistance» που δίνουν συμβουλές στα οχήματα σε σύνθετες καταστάσεις, μια πιο εξειδικευμένη «event response team» που συντονίζει συμβάντα και επικοινωνεί με αρχές, και μια ομάδα «roadside assistance» για επιτόπια μετακίνηση οχημάτων.
Ωστόσο, το πλαίσιο αυτό έχει αρχίσει να δέχεται σοβαρή κριτική. Πρώτον, αποκαλύφθηκε ότι περίπου οι μισοί από τους περίπου 70 εργαζόμενους απομακρυσμένης υποστήριξης βρίσκονται στις Φιλιππίνες, προκαλώντας ερωτήματα για ασφάλεια και εργασιακές συνθήκες. Δεύτερον, η Εθνική Υπηρεσία Ασφάλειας Μεταφορών (NTSB) ερευνά περιστατικό στο Όστιν, όπου απομακρυσμένος χειριστής έδωσε λανθασμένη έγκριση σε όχημα να προσπεράσει σχολικό λεωφορείο με αναμμένα φώτα και εκτεταμένο σήμα στάσης.
Στο Σαν Φρανσίσκο, σε ακρόαση της 2ας Μαρτίου, δημοτικοί αξιωματούχοι κατηγόρησαν ευθέως την εταιρεία ότι μετατρέπει τους πρώτους ανταποκριτές σε «de facto οδική βοήθεια», ιδιαίτερα μετά από μπλακάουτ όπου σειρά ρομποταξί ακινητοποιήθηκε, εμποδίζοντας την κυκλοφορία. Η Mary Ellen Carroll, επικεφαλής της Υπηρεσίας Διαχείρισης Εκτάκτων Αναγκών της πόλης, προειδοποίησε ότι η κατάσταση «δεν είναι βιώσιμη».
Ρυθμιστικά διλήμματα και κρυφό κοινωνικό κόστος
Η Waymo υποστηρίζει ότι έχει εκπαιδεύσει πάνω από 30.000 πρώτους ανταποκριτές παγκοσμίως για να αλληλεπιδρούν με τα οχήματά της και ότι έχει σχεδιάσει διαδικασίες ώστε να μπορούν να πάρουν τον έλεγχο «μέσα σε δευτερόλεπτα» μόνο σε κρίσιμες στιγμές. Ωστόσο, σε κρίσιμες ακροάσεις, η εταιρεία αποφεύγει να δώσει σαφή στοιχεία για το μέγεθος και την επάρκεια της δικής της οδικής βοήθειας, ούτε εξηγεί πώς θα κλιμακώσει αυτές τις ομάδες καθώς σχεδιάζει επέκταση σε περίπου 20 νέες πόλεις.
Για τις τοπικές κοινωνίες και τις ρυθμιστικές αρχές, το διακύβευμα είναι διπλό: αφενός η ασφάλεια σε πραγματικές συνθήκες κρίσης, αφετέρου το ποιος πληρώνει το κόστος των «παιδικών ασθενειών» της τεχνολογίας. Όσο η αυτονομία παραμένει εξαρτημένη από ένα σύνθετο, εν μέρει αόρατο, δίκτυο ανθρώπινης υποστήριξης, η συζήτηση για το κατά πόσο τα ρομποταξί είναι πραγματικά ώριμα για μαζική κυκλοφορία θα εντείνεται – και θα αφορά άμεσα και την ευρωπαϊκή και ελληνική συζήτηση για τα αυτόνομα οχήματα.
Σχόλιο 
: Η υπόθεση Waymo δείχνει ότι πίσω από το αφήγημα της πλήρους αυτονομίας κρύβεται ένα βαρύ, υποτιμημένο ανθρώπινο και δημόσιο κόστος. Όσο οι πόλεις λειτουργούν ως πεδίο δοκιμών, χωρίς πλήρη διαφάνεια για τους μηχανισμούς υποστήριξης και τα πραγματικά ποσοστά αστοχιών, οι ρυθμιστικές αρχές οφείλουν να απαιτούν αυστηρότερη λογοδοσία, σαφείς συμβάσεις για τη χρήση δημόσιων πόρων και ρητές δικλίδες ώστε οι πρώτοι ανταποκριτές να μην μετατρέπονται σε δωρεάν τεχνική υποστήριξη ιδιωτικών στόλων.
#Waymo #αυτόνομα_οχήματα #ρομποταξί #τεχνολογία #δημόσιαΑσφάλεια
