Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου παραδέχθηκε δημόσια ότι στοχευμένες δολοφονίες Ιρανών αξιωματούχων εντάσσονται σε στρατηγική αποσταθεροποίησης του καθεστώτος. Η ρητορική αυτή κλιμακώνει θεαματικά την αντιπαράθεση Ισραήλ–Ιράν.
Σε μια εξαιρετικά αιχμηρή και ασυνήθιστα ωμή τοποθέτηση, ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπενιαμίν Νετανιάχου δήλωσε σε τηλεοπτικό διάγγελμα ότι η δολοφονία του γραμματέα του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας του Ιράν, Αλί Λαριτζανί, από το Ισραήλ ήταν μέρος μιας ευρύτερης προσπάθειας να δοθεί στους Ιρανούς «η ευκαιρία να ανατρέψουν τους ηγέτες τους».
Ο Νετανιάχου συνέδεσε επίσης τη θανάτωση του επικεφαλής των παραστρατιωτικών δυνάμεων Μπασίτζ, Γκολαμρεζά Σολεϊμανί, με την ίδια στρατηγική, υπογραμμίζοντας ότι στόχος είναι η αποσταθεροποίηση «αυτού του καθεστώτος» ώστε ο ιρανικός λαός «να πάρει τη μοίρα του στα χέρια του».
Ανοιχτή παραδοχή επιχείρησης αλλαγής καθεστώτος
Η ρητορική του Ισραηλινού πρωθυπουργού συνιστά σχεδόν ανοιχτή παραδοχή επιχείρησης αλλαγής καθεστώτος στο Ιράν, με εργαλεία στοχευμένες δολοφονίες ανώτατων αξιωματούχων ασφαλείας. Ο ίδιος αναγνώρισε ότι η «ήττα της κληρικαλικής ηγεσίας» δεν θα γίνει «ούτε μονομιάς ούτε εύκολα», όμως επέμεινε ότι η επιμονή σε αυτή τη στρατηγική μπορεί να δώσει στον πληθυσμό την ευκαιρία να κινηθεί κατά του καθεστώτος.
Η τοποθέτηση αυτή ξεπερνά το συνηθισμένο πλαίσιο μυστικότητας που περιβάλλει επιχειρήσεις στο εξωτερικό, εντείνοντας την εικόνα ενός υβριδικού πολέμου ανάμεσα σε Ισραήλ και Ιράν, όπου στρατιωτικά πλήγματα, μυστικές επιχειρήσεις και εσωτερική αποσταθεροποίηση συνυπάρχουν.
Κίνδυνος κλιμάκωσης και διεθνούς εμπλοκής
Η δημόσια σύνδεση στοχευμένων δολοφονιών με μια ευρύτερη πολιτική ανατροπής του ιρανικού καθεστώτος αναμένεται να προκαλέσει έντονες αντιδράσεις στην Τεχεράνη, αλλά και προβληματισμό σε διεθνείς πρωτεύουσες. Τέτοιες δηλώσεις μπορούν να νομιμοποιήσουν, στα μάτια της ιρανικής ηγεσίας, αντίστοιχες επιθετικές ενέργειες κατά ισραηλινών ή δυτικών στόχων, αυξάνοντας τον κίνδυνο ευρύτερης περιφερειακής ανάφλεξης στη Μέση Ανατολή.
Παράλληλα, η ανάδειξη του εσωτερικού ιρανικού παράγοντα ως βασικού πεδίου αντιπαράθεσης δείχνει ότι η ισραηλινή στρατηγική δεν περιορίζεται σε αποτροπή του πυρηνικού προγράμματος της Τεχεράνης, αλλά επεκτείνεται σε προσπάθεια βαθιάς πολιτικής αλλαγής, με απρόβλεπτες συνέπειες για τη σταθερότητα στην περιοχή.
Σχόλιο
: Η δημόσια αποδοχή από τον Νετανιάχου ότι οι δολοφονίες Ιρανών αξιωματούχων εντάσσονται σε στρατηγική ανατροπής καθεστώτος μετατοπίζει τη σύγκρουση Ισραήλ–Ιράν από το επίπεδο της «σιωπηρής» αντιπαράθεσης σε ανοιχτή πολιτική σύγκρουση, αυξάνοντας τον κίνδυνο ασύμμετρων αντιποίνων και εμπλοκής τρίτων δυνάμεων στη Μέση Ανατολή.






