Παρά τη ρητορική στήριξης προς την Τεχεράνη, οι Χούθι αποφεύγουν μέχρι στιγμής την άμεση εμπλοκή στον πόλεμο στο Ιράν. Ειδικοί βλέπουν ψυχρό υπολογισμό κόστους-οφέλους και προτεραιότητα στις εσωτερικές ισορροπίες της Υεμένης.
Η σιιτική οργάνωση Χούθι στην Υεμένη, από τους στενότερους συμμάχους της Τεχεράνης στην περιοχή, επιδεικνύει εντυπωσιακή αυτοσυγκράτηση στον τρέχοντα πόλεμο στο Ιράν. Παρά τις ηχηρές δηλώσεις στήριξης προς το Ιράν, τον Λίβανο και την Παλαιστίνη, η οργάνωση παραμένει στρατιωτικά παθητική, σε αντίθεση με άλλες φιλοϊρανικές πολιτοφυλακές όπως η Χεζμπολάχ.
Κόστος-όφελος και εσωτερικές προτεραιότητες
Αναλυτές επισημαίνουν ότι η ηγεσία των Χούθι έχει καταλήξει σε μια ψυχρή εκτίμηση: «αυτά που έχουν να χάσουν είναι περισσότερα από όσα μπορούν να κερδίσουν». Μέχρι στιγμής περιορίζονται σε συμβολικές εκδηλώσεις υποστήριξης προς την Τεχεράνη, αποφεύγοντας επιχειρήσεις που θα τους έδεναν άμεσα με το μέτωπο Ιράν–ΗΠΑ–Ισραήλ.
Καθοριστικός παράγοντας είναι η εσωτερική πολιτική εξίσωση στην Υεμένη. Η Σαουδική Αραβία, που δέχεται τώρα ιρανικά πλήγματα, παραμένει ο σημαντικότερος εξωτερικός παίκτης στο υεμενίτικο πεδίο. Μια επιθετική κίνηση των Χούθι προς όφελος του Ιράν θα μπορούσε να υπονομεύσει τις εύθραυστες διαπραγματεύσεις Ριάντ–Χούθι για μια πιο μόνιμη πολιτική διευθέτηση. Παράλληλα, η έντονη κοινωνική πίεση και η εύθραυστη οικονομική κατάσταση στις περιοχές που ελέγχουν επιβάλλουν προσεκτική διαχείριση του ρίσκου.
Στο παρασκήνιο, οι Χούθι φαίνεται να θέλουν να διατηρήσουν τα περιθώρια κινήσεων τους. Η επιλογή της αναμονής αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο μελλοντικής κλιμάκωσης, εφόσον το κρίνουν σκόπιμο, π.χ. με επανέναρξη επιθέσεων κατά της ναυσιπλοΐας στην Ερυθρά Θάλασσα ή σε ενεργειακές υποδομές.
Σχετική αυτονομία από την Τεχεράνη και φόβος αντιποίνων
Οι ειδικοί υπογραμμίζουν ότι, σε αντίθεση με την εικόνα «προέκτασης» του Ιράν, οι Χούθι διαθέτουν σημαντικό βαθμό αυτονομίας. Οι αποφάσεις τους δεν υπαγορεύονται μηχανικά από την Τεχεράνη, αλλά φιλτράρονται μέσα από τις δικές τους στρατηγικές προτεραιότητες: εδραίωση ελέγχου, αναβάθμιση οπλοστασίου (ιδίως drones και πυραύλων) και διατήρηση της πολιτικοστρατιωτικής τους επιβίωσης.
Την ίδια στιγμή, η οργάνωση εμφανίζεται πιο αδύναμη σε σχέση με το 2023, λόγω αμερικανικών αεροπορικών πληγμάτων, οικονομικής πίεσης και στοχευμένων ισραηλινών επιχειρήσεων κατά της ηγεσίας της. Ένας επιπλέον παράγοντας αυτοσυγκράτησης είναι η εύθραυστη κατάπαυση πυρός με τις ΗΠΑ, η οποία μέχρι τώρα τηρείται, καθώς και ο φόβος για στοχευμένη «αποκεφαλιστική» επιχείρηση από ισραηλινές υπηρεσίες πληροφοριών.
Κίνδυνος για την Ερυθρά Θάλασσα και τις αγορές ενέργειας
Παρά την τρέχουσα παθητικότητα, το ενδεχόμενο κλιμάκωσης παραμένει υπαρκτό. Η ασύμμετρη φύση της οργάνωσης, η εμπειρία της σε πυραυλικά πλήγματα και η γεωγραφική της θέση την καθιστούν ικανό «spoiler» για τη διεθνή ναυσιπλοΐα. Οι αναλυτές συγκλίνουν ότι, αν οι Χούθι αποφασίσουν να εμπλακούν ενεργά, το πιθανότερο σενάριο είναι επιθέσεις κατά εμπορικών πλοίων στο στενό Μπαμπ ελ-Μαντέμπ και στην Ερυθρά Θάλασσα.
Ένα τέτοιο σενάριο θα είχε δυσανάλογα μεγάλη οικονομική και συμβολική επίδραση με σχετικά χαμηλό επιχειρησιακό κόστος για τους ίδιους. Θα έπληττε πρωτίστως τη Σαουδική Αραβία, που διοχετεύει μεγάλο μέρος των εξαγωγών πετρελαίου μέσω της Ερυθράς Θάλασσας, αλλά και τις διεθνείς αλυσίδες εφοδιασμού, επιβαρύνοντας περαιτέρω τις ήδη τεταμένες αγορές ενέργειας.
Έτσι, η τωρινή αυτοσυγκράτηση των Χούθι δεν πρέπει να εκληφθεί ως αποδυνάμωση της απειλής, αλλά ως τακτική επιλογή σε ένα εξαιρετικά ρευστό περιφερειακό σκηνικό.
Σχόλιο 
: Η στάση των Χούθι δείχνει ότι η Τεχεράνη δεν ελέγχει πλήρως το «δίκτυο» των συμμάχων της και ότι κάθε τοπικός παίκτης τιμολογεί ξεχωριστά το ρίσκο. Για τις αγορές ενέργειας και τη ναυτιλία, το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι αν οι Χούθι θα εμπλακούν, αλλά πότε και με ποιον τρόπο, καθώς ένα στοχευμένο μπλοκάρισμα της Ερυθράς Θάλασσας θα μπορούσε να λειτουργήσει ως επιταχυντής νέας ανόδου στις τιμές και αναδιάταξης των θαλάσσιων διαδρομών.
#Ιράν #Υεμένη #Χούθι #ΕρυθράΘάλασσα #ΜέσηΑνατολή #Ενέργεια #Ναυτιλία
