Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου κλιμακώνει τη ρητορική για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα, χρησιμοποιώντας εξαιρετικά φορτισμένες ιστορικές αναλογίες. Η ομιλία του στην Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος επαναφέρει στο προσκήνιο τον ρόλο των ΗΠΑ και τον κίνδυνο περιφερειακής κλιμάκωσης.
Σε μια ιδιαίτερα φορτισμένη ομιλία για την Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος, ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπενιαμίν Νετανιάχου προχώρησε σε σύγκριση που αναμένεται να προκαλέσει έντονες αντιδράσεις. Προειδοποίησε ότι, χωρίς συντονισμένη δράση Ισραήλ και Ηνωμένων Πολιτειών, οι ιρανικές πυρηνικές, πυραυλικές και στρατιωτικές εγκαταστάσεις θα μπορούσαν μελλοντικά να θυμίζουν τα ναζιστικά στρατόπεδα εξόντωσης του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Ιστορικές αναλογίες και πολιτικό μήνυμα
Ο Νετανιάχου υποστήριξε ότι οι δύο κοινές επιχειρήσεις Ισραήλ–ΗΠΑ τον τελευταίο χρόνο «κατάφεραν συντριπτικό πλήγμα στο μοχθηρό καθεστώς στο Ιράν». Αναφερόμενος συγκεκριμένα στις εγκαταστάσεις Νατάνζ, Φορντόου, Ισφαχάν και Παρτσίν, τόνισε πως, αν δεν υπήρχε αυτή η δράση, τα ονόματά τους θα μπορούσαν «να θυμίζουν με αιώνιο τρόμο» τόπους όπως το Άουσβιτς, η Τρεμπλίνκα, το Μαϊντάνεκ και το Σομπιμπόρ.
Η επιλογή της συγκεκριμένης συγκυρίας –της κεντρικής επετείου μνήμης για τα θύματα του Ολοκαυτώματος στο Ισραήλ– εντάσσει το ιρανικό ζήτημα στον σκληρό πυρήνα της εθνικής αφήγησης περί επιβίωσης και αυτοάμυνας. Με αυτή τη ρητορική, ο Νετανιάχου επιχειρεί να παρουσιάσει το ιρανικό πυρηνικό και πυραυλικό πρόγραμμα όχι μόνο ως περιφερειακή απειλή, αλλά ως υπαρξιακό κίνδυνο για τον εβραϊκό λαό.
Κίνδυνοι κλιμάκωσης και περιθώρια διπλωματίας
Η εξίσωση ιρανικών εγκαταστάσεων με ναζιστικά στρατόπεδα εξόντωσης αναμένεται να οξύνει ακόμη περισσότερο τις εντάσεις στη Μέση Ανατολή. Τέτοιου τύπου αναλογίες προκαλούν συνήθως έντονη κριτική από διεθνείς οργανισμούς και ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, που θεωρούν πως η ιστορική μνήμη του Ολοκαυτώματος δεν πρέπει να εργαλειοποιείται στη σύγχρονη γεωπολιτική αντιπαράθεση.
Παράλληλα, η ανάδειξη του ρόλου των ΗΠΑ ως συμπαίκτη στις επιχειρήσεις κατά ιρανικών υποδομών υπενθυμίζει τον βαθύ στρατηγικό άξονα Ουάσινγκτον–Τελ Αβίβ. Η δημόσια αναφορά σε «δύο κοινές επιχειρήσεις» λειτουργεί αφενός αποτρεπτικά έναντι της Τεχεράνης, αφετέρου στέλνει μήνυμα εσωτερικής κατανάλωσης στο ισραηλινό κοινό ότι η κυβέρνηση διατηρεί σφιχτό συντονισμό με τον βασικό της σύμμαχο.
Για την Τεχεράνη, οι δηλώσεις αυτές πιθανότατα θα εκληφθούν ως απόδειξη ότι Ισραήλ και ΗΠΑ συνεχίζουν την πολιτική πίεσης και πιθανών μυστικών ενεργειών εναντίον κρίσιμων υποδομών της. Σε ένα ήδη εύφλεκτο περιφερειακό περιβάλλον, κάθε περαιτέρω κλιμάκωση της ρητορικής αυξάνει τον κίνδυνο λανθασμένων υπολογισμών, με επιπτώσεις τόσο στις αγορές ενέργειας όσο και στη συνολική ασφάλεια της Μέσης Ανατολής.
Σχόλιο 
: Η ταύτιση ιρανικών εγκαταστάσεων με Άουσβιτς και Τρεμπλίνκα δείχνει ότι ο Νετανιάχου επενδύει σε πολιτική μέγιστης έντασης, επιδιώκοντας απόλυτη συσπείρωση εσωτερικά και στις ΗΠΑ, αλλά με τίμημα τη βαθύτερη πόλωση και τη συρρίκνωση των διπλωματικών περιθωρίων αποκλιμάκωσης.
#Ισραήλ #Ιράν #Νετανιάχου #ΠυρηνικόΠρόγραμμα #ΜέσηΑνατολή
