Δημόσια αντιπαράθεση ξέσπασε γύρω από τη συμπεριφορά αστυνομικών στη δίκη για το δυστύχημα στα Τέμπη, με αντικρουόμενες μαρτυρίες για το περιστατικό με τον Πάνο Ρούτσι. Στο επίκεντρο βρίσκονται οι καταγγελίες της Ζωής Κωνσταντοπούλου και η διάψευση από τον Νίκο Πλακιά, με πολιτική διάσταση να προστίθεται μέσω της παρέμβασης του Άδωνι Γεωργιάδη.
Νέα εστία έντασης γύρω από τη δίκη για το δυστύχημα στα Τέμπη προκαλεί το περιστατικό με τον Πάνο Ρούτσι, συγγενή θύματος, και η καταγγελλόμενη συμπεριφορά αστυνομικών δυνάμεων εντός του δικαστηρίου. Η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας Ζωή Κωνσταντοπούλου δημοσιοποίησε βίντεο, κάνοντας λόγο για άσκηση αστυνομικής βίας, ενώ ο Νίκος Πλακιάς, επίσης συγγενής θύματος, διαψεύδει ότι υπήρξε βίαιη μεταχείριση.
Αντικρουόμενες περιγραφές για το ίδιο περιστατικό
Στο βίντεο που ανήρτησε η Ζωή Κωνσταντοπούλου εμφανίζονται αστυνομικοί να απωθούν τον Πάνο Ρούτσι, τον οποίο –σύμφωνα με την ίδια– εμποδίζουν να προσεγγίσει τη συνήγορό του. Η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας κάνει λόγο για «αστυνομική βία», για «συντεταγμένη επιχείρηση σπίλωσης» συγγενών και συνηγόρων και για «αστυνομοκρατία» στην αίθουσα, καταγγέλλοντας παράλληλα τους προέδρους των Δικηγορικών Συλλόγων ότι αρνήθηκαν να καταγγείλουν το περιστατικό, παρότι –όπως λέει– συνέβη μπροστά τους.
Αντίθετα, ο Νίκος Πλακιάς, ο οποίος δηλώνει ότι βρισκόταν δίπλα στο σημείο μαζί με δεκάδες συγγενείς, υποστηρίζει ότι δεν υπήρξε «καμία λεκτική ή σωματική βία», αλλά μόνο σπρωξίματα και απώθηση λόγω της έντασης. Επισημαίνει ότι στο βίντεο οι αστυνομικοί φαίνονται με τα χέρια σηκωμένα, κάτι που –κατά την άποψή του– δεν συνάδει με περιγραφή βίαιης συμπεριφοράς, και καλεί να αποφεύγονται «ανακρίβειες» στην δημόσια συζήτηση.
Πολιτική διάσταση και θεσμικά ερωτήματα
Στην αντιπαράθεση παρενέβη και ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης, ο οποίος, σχολιάζοντας το ίδιο βίντεο, υιοθέτησε ουσιαστικά την εκδοχή Πλακιά, κατηγορώντας τη Ζωή Κωνσταντοπούλου ότι αποδίδει ψευδώς αστυνομική βία. Κατά τον ίδιο, η κίνηση του αστυνομικού να σηκώσει τα χέρια του ερμηνεύεται ως προσπάθεια αποφυγής οποιασδήποτε κατηγορίας για σπρώξιμο.
Η υπόθεση αναδεικνύει δύο παράλληλες διαστάσεις: αφενός την έντονη συναισθηματική και πολιτική φόρτιση γύρω από τη δίκη των Τεμπών, με τους συγγενείς να ζητούν διαφάνεια και απόδοση ευθυνών· αφετέρου το ευρύτερο ζήτημα της αστυνομικής παρουσίας και της λειτουργίας του Κράτους Δικαίου σε δίκες με υψηλή δημοσιότητα. Η ευθεία σύγκρουση αφήγησης μεταξύ Κωνσταντοπούλου και Πλακιά, αλλά και η εμπλοκή κυβερνητικού στελέχους, προϊδεάζουν για περαιτέρω πόλωση γύρω από κάθε επεισόδιο μέσα ή γύρω από την αίθουσα του δικαστηρίου.
Σχόλιο
: Η δίκη των Τεμπών τείνει να εξελιχθεί σε πεδίο σύγκρουσης όχι μόνο για τις ποινικές ευθύνες, αλλά και για τον ίδιο τον τρόπο απονομής της δικαιοσύνης και την αστυνομική διαχείριση ευαίσθητων διαδικασιών. Όταν η δημόσια συζήτηση μετατοπίζεται από τα πραγματικά διακυβεύματα της υπόθεσης σε βίντεο, αναρτήσεις και αλληλοκατηγορίες, το ρίσκο είναι να υποκατασταθεί η θεσμική διερεύνηση από έναν διαρκή επικοινωνιακό πόλεμο, εις βάρος της εμπιστοσύνης των πολιτών στους θεσμούς.






