Χωρίς σαφές χρονοδιάγραμμα παραμένει ο επόμενος γύρος διαπραγματεύσεων μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν, με το Πακιστάν να επιχειρεί να κρατήσει ανοιχτό το κανάλι επικοινωνίας σε ένα περιβάλλον αυξανόμενης γεωπολιτικής πίεσης.
Το πακιστανικό υπουργείο Εξωτερικών επιβεβαίωσε ότι οι δύο πλευρές συνεχίζουν επαφές μέσω Ισλαμαμπάντ για μια δεύτερη συνάντηση, ωστόσο ξεκαθάρισε ότι δεν υπάρχει ακόμη συγκεκριμένη ημερομηνία. Η πρώτη επαφή, που πραγματοποιήθηκε στις 12 Απριλίου, ολοκληρώθηκε χωρίς συμφωνία αλλά και χωρίς πλήρη κατάρρευση, κάτι που αφήνει περιθώριο συνέχισης της διαδικασίας.
Στην πράξη, το Πακιστάν έχει ενεργοποιήσει ένα διπλό διπλωματικό μοντέλο. Ο πρωθυπουργός Σεχμπάζ Σαρίφ πραγματοποιεί περιοδεία σε βασικούς περιφερειακούς παίκτες, από τη Σαουδική Αραβία έως το Κατάρ και την Τουρκία, επιδιώκοντας να χτίσει ένα ευρύτερο πλαίσιο στήριξης. Παράλληλα, ο αρχηγός του στρατού Ασίμ Μουνίρ κινείται απευθείας μεταξύ Τεχεράνης και των διαύλων με τις Ηνωμένες Πολιτείες, επιχειρώντας να μειώσει τις αποστάσεις στα κρίσιμα ζητήματα.
Η στρατηγική αυτή έχει ήδη αποκτήσει ονομασία σε διπλωματικούς κύκλους ως «διαδικασία της Ισλαμαμπάντ», μια προσπάθεια να παρουσιαστεί η διαπραγμάτευση ως συνεχής διαδικασία και όχι ως μεμονωμένο γεγονός. Η επιλογή αυτή στοχεύει στο να αγοραστεί χρόνος μέχρι τη λήξη της εύθραυστης εκεχειρίας στις 22 Απριλίου.
Παρά τις προσπάθειες αποκλιμάκωσης, η κατάσταση στο πεδίο παραμένει εύθραυστη. Ο αμερικανικός ναυτικός αποκλεισμός συνεχίζει να εφαρμόζεται, με τη στρατιωτική διοίκηση των Ηνωμένων Πολιτειών στη Μέση Ανατολή να αναφέρει ότι αρκετά πλοία έχουν ήδη αναγκαστεί να αλλάξουν πορεία. Την ίδια στιγμή, το Ιράν διατηρεί αυστηρό έλεγχο στη διέλευση από τα Στενά του Ορμούζ, αυξάνοντας την πίεση στις διεθνείς αγορές ενέργειας.
Το βασικό πρόβλημα δεν είναι η απουσία διαλόγου αλλά το περιεχόμενό του. Το πυρηνικό πρόγραμμα παραμένει ο πυρήνας της διαφωνίας, με τις δύο πλευρές να απέχουν σημαντικά σε κρίσιμα σημεία, όπως η διάρκεια περιορισμών και η διαχείριση του εμπλουτισμένου ουρανίου. Παράλληλα, η Τεχεράνη επιμένει ότι το μέτωπο του Λιβάνου δεν μπορεί να αποσυνδεθεί από τη συνολική συμφωνία, θέση που η Ουάσινγκτον απορρίπτει.
Η εμπλοκή τρίτων παικτών περιπλέκει περαιτέρω την εξίσωση. Οι επαφές μεταξύ Ισραήλ και Λιβάνου υπό διαμεσολάβηση των Ηνωμένων Πολιτειών δείχνουν ότι η σύγκρουση έχει αποκτήσει πολλαπλά επίπεδα. Το ερώτημα είναι αν αυτά τα μέτωπα θα ενσωματωθούν σε μια συνολική συμφωνία ή θα παραμείνουν παράλληλες διαπραγματευτικές διαδικασίες.
Παρά την αβεβαιότητα, οι δημόσιες δηλώσεις αφήνουν ένα περιθώριο συγκρατημένης αισιοδοξίας. Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει δηλώσει ότι οι συνομιλίες μπορεί να επανεκκινήσουν άμεσα, ενώ από την πλευρά της Τεχεράνης επιβεβαιώνεται ότι η επικοινωνία δεν έχει διακοπεί. Η εικόνα που διαμορφώνεται είναι μιας διαδικασίας που συνεχίζεται άτυπα, με έντονη κινητικότητα στο παρασκήνιο.
Το κρίσιμο στοιχείο είναι ο χρόνος. Αν δεν υπάρξει δεύτερος γύρος συνομιλιών πριν από τη λήξη της εκεχειρίας, το Πακιστάν θα μεταβεί από ρόλο διαμεσολαβητή σε ρόλο διαχειριστή κρίσης. Με απλά λόγια, η διαδικασία θα μετακινηθεί από την επίτευξη συμφωνίας στην αποτροπή νέας κλιμάκωσης.
SBC Analysis: Η αγορά δεν αναμένει άμεση συμφωνία, αλλά αξιολογεί θετικά τη συνέχιση της διπλωματικής διαδικασίας. Μια επίσημη ανακοίνωση για νέο γύρο συνομιλιών θα λειτουργήσει ως σήμα αποκλιμάκωσης, ιδιαίτερα για την αγορά ενέργειας. Αντίθετα, η απουσία προόδου ενισχύει το σενάριο επανόδου της έντασης μετά τις 22 Απριλίου.
