Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας επαναφέρει στο προσκήνιο την ένταξη της Ελλάδας στην τότε ΕΟΚ ως στρατηγική επιλογή. Συνδέει την ιστορική απόφαση με τον σημερινό στόχο για ενεργό ρόλο της χώρας στον ευρωπαϊκό αμυντικό βραχίονα.
Με αφορμή την 28η Μαΐου 1979, ημερομηνία υπογραφής της Συνθήκης Προσχώρησης της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα στο Ζάππειο Μέγαρο, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας παρεμβαίνει δημόσια για να επαναπλαισιώσει τη σχέση της χώρας με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η παρέμβαση δεν περιορίζεται σε έναν επετειακό τόνο, αλλά αξιοποιεί την ιστορική μνήμη για να θεμελιώσει τη σημερινή ατζέντα στον τομέα της άμυνας και της εξωτερικής πολιτικής.
Πώς συνδέει ο Δένδιας το 1979 με τη σημερινή συγκυρία;
Ο Νίκος Δένδιας χαρακτηρίζει την ένταξη της Ελλάδας στην τότε ΕΟΚ ως «κορυφαία στρατηγική επιλογή», αποδίδοντάς την στη «διορατικότητα του Κωνσταντίνου Καραμανλή». Με αυτόν τον τρόπο, επαναφέρει στο προσκήνιο την κεντρική γραμμή της ελληνικής ευρωπαϊκής πορείας ως επιλογή ασφάλειας και σταθερότητας, όχι απλώς οικονομικής σύγκλισης. Η αναφορά στον ιστορικό ηγέτη της Νέας Δημοκρατίας λειτουργεί και ως υπενθύμιση της θεσμικής συνέχειας της ευρωπαϊκής στρατηγικής της χώρας.
Ο υπουργός επισημαίνει ότι η ένταξη «συνέβαλε όχι μόνο στην οικονομική ανάπτυξη της χώρας μας, αλλά και στη γεωπολιτική της θωράκιση και στην κατοχύρωση των εθνικών συμφερόντων». Η διατύπωση αυτή αναδεικνύει την ευρωπαϊκή διάσταση ως πολλαπλασιαστή ισχύος για την Ελλάδα, ειδικά σε ένα περιβάλλον περιφερειακών εντάσεων και σύνθετων ισορροπιών στην Ανατολική Μεσόγειο. Η οικονομική διάσταση παρουσιάζεται ως αναγκαία αλλά όχι μοναδική: το βάρος μετατοπίζεται στην ασφάλεια και στη διεθνή θέση της χώρας.
Ο ενιαίος αμυντικός βραχίονας της ΕΕ ως νέο πολιτικό διακύβευμα
Κομβικό σημείο της παρέμβασης Δένδια είναι η αναφορά στον στόχο της Ελλάδας «να έχει ενεργό ρόλο στο εγχείρημα ενεργοποίησης του ενιαίου αμυντικού βραχίονα της Ε.Ε.». Η διατύπωση αυτή δείχνει ότι η κυβέρνηση βλέπει την ευρωπαϊκή άμυνα όχι ως θεωρητική συζήτηση, αλλά ως πρακτικό πεδίο όπου η Ελλάδα επιδιώκει να τοποθετηθεί στην πρώτη γραμμή. Η χρήση του όρου «εγχείρημα» υπογραμμίζει ότι πρόκειται για διαδικασία σε εξέλιξη, με ανοιχτές θεσμικές και πολιτικές εκκρεμότητες σε επίπεδο Ένωσης.
Για την Αθήνα, η συμμετοχή στον ευρωπαϊκό αμυντικό σχεδιασμό συνδέεται άμεσα με την «γεωπολιτική θωράκιση» που επικαλέστηκε ο υπουργός. Ένας πιο συνεκτικός αμυντικός βραχίονας της ΕΕ, στον οποίο η Ελλάδα θα έχει ενεργό ρόλο, μπορεί να λειτουργήσει ως συμπληρωματικό πλαίσιο προς τις υφιστάμενες συμμαχίες, ενισχύοντας τη διαπραγματευτική θέση της χώρας σε ζητήματα ασφάλειας και κυριαρχικών δικαιωμάτων. Η πολιτική σημασία της τοποθέτησης Δένδια είναι ότι μετατρέπει την ιστορική μνήμη της ένταξης στην ΕΟΚ σε επιχείρημα υπέρ μιας πιο φιλόδοξης ευρωπαϊκής αμυντικής ολοκλήρωσης σήμερα.
Σχόλιο 
: Για τον Έλληνα πολίτη, η παρέμβαση Δένδια υπενθυμίζει ότι η ευρωπαϊκή πορεία της χώρας δεν είναι μόνο θέμα επιδοτήσεων και οικονομικών δεικτών, αλλά και ζήτημα ασφάλειας και διεθνούς θέσης. Η συζήτηση για τον «ενιαίο αμυντικό βραχίονα» της ΕΕ σημαίνει ότι στο άμεσο μέλλον ενδέχεται να δούμε μεγαλύτερη εμπλοκή της Ελλάδας σε κοινές ευρωπαϊκές αμυντικές πρωτοβουλίες, με συνέπειες για τις αμυντικές δαπάνες, τη βιομηχανία και τον ρόλο των Ενόπλων Δυνάμεων. Σε πολιτικό επίπεδο, η ανάδειξη της ευρωπαϊκής άμυνας ως στρατηγικής προτεραιότητας μπορεί να αναγκάσει το σύνολο του πολιτικού συστήματος να τοποθετηθεί πιο καθαρά απέναντι στο ερώτημα πόση εθνική και πόση ευρωπαϊκή άμυνα θέλουμε, με άμεσες προεκτάσεις για τον προσανατολισμό της εξωτερικής πολιτικής και της δημοσιονομικής ιεράρχησης τα επόμενα χρόνια.
#Δένδιας #Ελλάδα #ΕΕ #Άμυνα #Πολιτική
