Με αφορμή κυριακάτικη ανάρτηση του πρωθυπουργού, το ΚΚΕ καταγγέλλει «ψεύτικη εικόνα» για την καθημερινότητα. Θέτει ως κεντρικό στόχο την απαλλαγή από την κυβέρνηση και κάθε διαχειριστή της «αντιλαϊκής πολιτικής».
Σε μετωπική σύγκρουση με το αφήγημα της κυβέρνησης για την οικονομία και την καθημερινότητα των πολιτών προχώρησε το ΚΚΕ, με αφορμή κυριακάτικη ανάρτηση του Κυριάκου Μητσοτάκη. Το κόμμα κάνει λόγο για «ψεύτικη εικόνα» που επιχειρείται να παρουσιαστεί, αντιπαραβάλλοντας δύο διαφορετικούς «κόσμους»: των εργαζομένων και του κεφαλαίου.
Δύο «κόσμοι» στην ίδια χώρα;
Στο σχόλιο του Γραφείου Τύπου, το ΚΚΕ περιγράφει μια κοινωνία διχασμένη ανάμεσα σε όσους «υποφέρουν» και σε όσους «απολαμβάνουν προνόμια». Από τη μία, όπως αναφέρει, βρίσκονται οι εργαζόμενοι που στερούνται «φτηνή λαϊκή στέγη», απειλούνται με πλειστηριασμούς, ζουν με μισθούς «κατώτερους από τις στοιχειώδεις ανάγκες» και στοιβάζονται στα μέσα μαζικής μεταφοράς.
Από την άλλη, σύμφωνα με την ίδια ανακοίνωση, το «κεφάλαιο» εμφανίζεται να ενισχύεται μέσα από «απανωτούς αντεργατικούς νόμους», επιδοτήσεις από το Ταμείο Ανάκαμψης, φοροαπαλλαγές και ειδικά προνόμια, ακόμη και στο πλαίσιο της «πολεμικής οικονομίας». Το ΚΚΕ συνδέει ευθέως την κυβερνητική πολιτική με την ενίσχυση αυτών των οικονομικών συμφερόντων.
Στέγη, μισθοί, ΕΣΥ: το κοινωνικό τρίγωνο πίεσης
Η ανακοίνωση του ΚΚΕ εστιάζει σε τρεις πυλώνες της καθημερινότητας: στέγη, εισόδημα, δημόσια υγεία. Η αναφορά στη «φτηνή λαϊκή στέγη» και στους πλειστηριασμούς αγγίζει το ζήτημα της πρόσβασης σε κατοικία, που έχει αναδειχθεί σε μόνιμη πηγή κοινωνικής έντασης. Παράλληλα, η κριτική για «μισθούς σταθερά κατώτερους από τις στοιχειώδεις ανάγκες» επαναφέρει στο προσκήνιο τη συζήτηση για την αγοραστική δύναμη, σε μια περίοδο αυξημένου κόστους ζωής.
Στο πεδίο της υγείας, το ΚΚΕ μιλά για «υποβάθμιση του ΕΣΥ» και «τραγικές ελλείψεις γιατρών και νοσηλευτών», συνδέοντας την εικόνα των δημόσιων νοσοκομείων με τη συνολική κατεύθυνση της κυβερνητικής πολιτικής. Η κριτική αυτή δεν περιορίζεται σε τεχνικές ελλείψεις, αλλά εντάσσεται σε ένα ευρύτερο σχήμα: ότι οι δημόσιες υπηρεσίες πιέζονται, ενώ οι ιδιωτικοί όμιλοι ενισχύονται.
Από την κυβερνητική εναλλαγή στην «εργατική λαϊκή αντιπολίτευση»
Το πιο πολιτικά φορτισμένο σημείο της παρέμβασης του ΚΚΕ δεν είναι η κριτική στην κυβέρνηση, αλλά η απόρριψη κάθε «δήθεν νέου ή αναπαλαιωμένου διαχειριστή» της ίδιας πολιτικής. Με αυτή τη διατύπωση, το κόμμα δεν στοχεύει μόνο τη Νέα Δημοκρατία, αλλά και τα υπόλοιπα κόμματα εξουσίας, τα οποία θεωρεί φορείς της «κυρίαρχης αντιλαϊκής πολιτικής».
Το ΚΚΕ καλεί σε «συμπόρευση» μαζί του, με στόχο την ενίσχυση της «εργατικής λαϊκής αντιπολίτευσης». Η έννοια αυτή παραπέμπει σε μια αντιπολίτευση που δεν περιορίζεται στο κοινοβουλευτικό πεδίο, αλλά επεκτείνεται σε συνδικάτα, συλλογικές διεκδικήσεις και κοινωνικά κινήματα. Στο επίκεντρο, όπως τονίζει, πρέπει να μπουν «οι δικές του ανάγκες» – του λαού – απέναντι στο «σύστημα της εκμετάλλευσης και των πολέμων».
Θεσμική κριτική και πολιτικές ισορροπίες
Πίσω από τη σκληρή γλώσσα, η παρέμβαση του ΚΚΕ συνιστά και μια θεσμική κριτική για το πώς ασκείται η διακυβέρνηση σε συνθήκες κοινωνικών ανισοτήτων. Η αναφορά σε «αντεργατικούς νόμους» και προνόμια για το κεφάλαιο θέτει ζήτημα προσανατολισμού του κράτους: ποιον εξυπηρετούν κατά προτεραιότητα οι δημόσιες πολιτικές, σε ποιον κατευθύνονται οι πόροι του Ταμείου Ανάκαμψης, ποιος ωφελείται από τις φορολογικές ρυθμίσεις.
Ταυτόχρονα, η απόρριψη της «εναλλαγής διαχειριστών» δείχνει ότι το ΚΚΕ επιχειρεί να διαφοροποιηθεί όχι μόνο από την κυβέρνηση, αλλά και από την κλασική λογική κυβερνητικής εναλλαγής μεταξύ κεντροδεξιάς και κεντροαριστεράς. Σε ένα πολιτικό σκηνικό όπου κυριαρχεί η συζήτηση για «σταθερότητα» και «επενδύσεις», το κόμμα επαναφέρει στο προσκήνιο το ερώτημα ποιος πληρώνει το κόστος αυτής της σταθερότητας.
Σχόλιο 
: Για τον πολίτη, η παρέμβαση του ΚΚΕ λειτουργεί ως υπενθύμιση ότι πίσω από τους δείκτες ανάπτυξης και τις κυβερνητικές αναρτήσεις, κρίνονται πολύ συγκεκριμένα ζητήματα: το αν θα μπορεί να πληρώνει το ενοίκιο ή τη δόση του, αν ο μισθός του επαρκεί για βασικές ανάγκες, αν θα βρει γιατρό στο δημόσιο νοσοκομείο. Σε επίπεδο πολιτικού συστήματος, η γραμμή του ΚΚΕ πιέζει τη δημόσια συζήτηση να μετακινηθεί από τα γενικά σχήματα περί «προόδου» και «μεταρρυθμίσεων» σε πιο απτά ερωτήματα κοινωνικής δικαιοσύνης και αναδιανομής. Αυτό μπορεί να μην αλλάζει άμεσα τους συσχετισμούς εξουσίας, αλλά αναγκάζει κυβέρνηση και αντιπολίτευση να λογοδοτούν πιο συγκεκριμένα για το πώς κατανέμονται τα βάρη και τα οφέλη της οικονομικής πολιτικής.
#ΚΚΕ #Μητσοτάκης #κυβέρνηση #εργαζόμενοι #ΕΣΥ
