Η Ρόδος φιλοξενεί συνέδριο του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος με τη συμμετοχή του αντιπροέδρου της κυβέρνησης Κωστή Χατζηδάκη και 100 αυτοδιοικητικών. Στο επίκεντρο τίθενται η πολιτική συνοχής, ο νέος προϋπολογισμός της ΕΕ 2028-2034 και ο ρόλος των περιφερειών στη λήψη αποφάσεων.
Η Ρόδος μετατρέπεται για μία ημέρα σε θεσμικό εργαστήριο της ευρωπαϊκής αυτοδιοίκησης, με την παρουσία του αντιπροέδρου της κυβέρνησης Κωστή Χατζηδάκη, ευρωβουλευτών και περίπου 100 δημάρχων και περιφερειαρχών της ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος. Στο Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου, το διακύβευμα δεν είναι τυπικό: συζητείται ο επόμενος πολυετής προϋπολογισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το μέλλον της πολιτικής συνοχής.
Τι διακυβεύεται για την Ελλάδα μετά το Ταμείο Ανάκαμψης;
Ο Κωστής Χατζηδάκης επιχείρησε να απαντήσει ευθέως στην ανησυχία ότι η χώρα θα βρεθεί σε «δημοσιονομικό γκρεμό» μετά τη λήξη του Ταμείου Ανάκαμψης. Τόνισε ότι, με βάση τις προτάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, «θα υπάρχει ουσιαστική στήριξη», για την οποία η κυβέρνηση σκοπεύει να διαπραγματευτεί ώστε να γίνει «ακόμα ουσιαστικότερη».
Συνέδεσε μάλιστα τη διαπραγμάτευση με την πολιτική βαρύτητα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, επισημαίνοντας ότι αποτελεί «το μεγαλύτερο κόμμα στην ΕΕ», με συμμετοχή σε 17 κυβερνήσεις και σχεδόν τους μισούς πρωθυπουργούς των 27 κρατών-μελών. Σε αυτό το πλαίσιο, υπογράμμισε τη σημασία του ότι «στο τιμόνι της χώρας» βρίσκεται «ένας πρωθυπουργός πεπειραμένος» και «μια κυβέρνηση με ευρωπαϊκή τεχνογνωσία», κατονομάζοντας τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τη Νέα Δημοκρατία.
Πολιτική συνοχής ή κεντρικοποίηση; Η μάχη για τα νέα ΕΣΠΑ
Ο περιφερειάρχης Νοτίου Αιγαίου και πρόεδρος της Ένωσης Περιφερειών Ελλάδος, Γιώργος Χατζημάρκος, έθεσε το κεντρικό δίλημμα της επόμενης περιόδου: απλοποίηση και επιτάχυνση των ευρωπαϊκών χρηματοδοτήσεων, χωρίς να θυσιαστεί ο ρόλος των τοπικών κοινωνιών. Περιγράφοντας τις προκλήσεις – από την κλιματική κρίση και τη συνδεσιμότητα έως την εποχικότητα και τη στεγαστική κρίση – υπογράμμισε ότι πρόκειται για «ευρωπαϊκές» και όχι μόνο ελληνικές ανησυχίες.
Αναφερόμενος στο νέο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο, που στην Ελλάδα ταυτίζεται στη δημόσια συζήτηση με τα «ΕΣΠΑ», προειδοποίησε για τις συζητήσεις στις Βρυξέλλες περί «κεντρικοποίησης της διαχείρισης». Η θέση της ευρωπαϊκής αυτοδιοίκησης, όπως τη μετέφερε, είναι σαφής: «η επιτάχυνση είναι επιθυμητή» και «η μείωση της γραφειοκρατίας» αναγκαία, αλλά «δεν θα δεχθούμε αυτά να λειτουργήσουν εις βάρος της δύναμης» και της συμμετοχής των τοπικών κοινωνιών.
Ο Χατζημάρκος υπερασπίστηκε την πολιτική συνοχής ως «πυλώνα σταθερότητας στην Ευρώπη», συνδέοντάς την όχι μόνο με χρήματα, αλλά με «αίσθημα ασφάλειας», «υπερηφάνειας» και σεβασμό στη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Προειδοποίησε ότι αν η Ευρώπη «χάσει τη ψυχή της, κανένας προϋπολογισμός δεν θα μπορέσει να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη των πολιτών της».
Η φωνή του ΕΛΚ: από κάτω προς τα πάνω λήψη αποφάσεων
Την ίδια γραμμή στήριξε η πρόεδρος της ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος στην Επιτροπή των Περιφερειών, Sari Rautio. Εξήρε την ανάγκη να ληφθούν υπόψη οι διαφορές μεταξύ περιφερειών, ώστε να επιτευχθούν οι κοινοί ευρωπαϊκοί στόχοι, απορρίπτοντας μια αποκλειστικά «από πάνω προς τα κάτω» προσέγγιση.
Η Rautio μίλησε για «προσέγγιση από κάτω προς τα πάνω» και «προσέγγιση με βάση τον τόπο» ως προϋποθέσεις για μια Ευρώπη «ισχυρότερη, πιο ανταγωνιστική και ασφαλή». Περιέγραψε την πολιτική συνοχής ως «την άλλη όψη του νομίσματος» της ενιαίας αγοράς, τονίζοντας ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση «χτίστηκε για την ειρήνη και την ευημερία» και «για τους πολίτες, για τις περιφέρειες. Όχι για τις Βρυξέλλες».
Χρηματοδοτήσεις και θεσμικά αιτήματα των περιφερειών
Στο ίδιο μήκος κύματος, ο ευρωβουλευτής Γιώργος Αυτιάς υποστήριξε ότι «η καρδιά της Ευρώπης, της αυτοδιοίκησης χτυπά σήμερα δυνατά από τη Ρόδο», συνδέοντας την πολιτική συζήτηση με τις μελλοντικές ροές πόρων προς τη χώρα. Διαβεβαίωσε ότι η Ελλάδα «δεν πρόκειται να μείνει ξεκρέμαστη» μετά το Ταμείο Ανάκαμψης και έκανε λόγο για 39,2 δισ. ευρώ που αναμένονται τα επόμενα χρόνια, «μετά από διαπραγμάτευση του ίδιου του πρωθυπουργού».
Πέρα από τα ποσά, ο Αυτιάς ανέδειξε και το θεσμικό αίτημα: «Θέσπιση περιφερειακών κεφαλαίων σύμφωνα με τα θεσμικά πλαίσια των κρατών μελών και πλήρη συμμετοχή των περιφερειών στη διαμόρφωση της οικονομικής πολιτικής». Με αυτόν τον τρόπο, συνέδεσε την οικονομική πολιτική της Ένωσης με την άμεση εκπροσώπηση των τοπικών κοινωνιών, υποστηρίζοντας ότι «η περιφέρεια εκφράζει την κοινωνία» και ότι όσα εισηγείται το Κοινοβούλιο στην Οικονομική Επιτροπή είναι «προϊόν της κοινωνίας».
Η Ευρώπη ως καθημερινή ασφάλεια των πολιτών
Σε πιο βιωματικό τόνο, ο δήμαρχος Ρόδου, Αλέξανδρος Κολιάδης, επιχείρησε να ορίσει τι σημαίνει Ευρώπη στην πράξη. Με προσωπική αναφορά στην πολυεθνική του ταυτότητα – «μητέρα Ισπανίδα, πατέρα Έλληνα, γεννημένος στο Λονδίνο και παντρεμένος με Χειμαριώτισσα» – περιέγραψε την Ευρώπη ως «ασφάλεια» και «την αίσθηση ότι ξέρουμε που βαδίζουμε και πάντα ενωμένοι».
Τόνισε ότι «οι οργανισμοί έχουν τους ρόλους τους, αλλά οι άνθρωποι, οι κοινότητες, η βάση των Ευρωπαίων είναι αυτοί που δείχνουν τον δρόμο», επαναφέροντας τη συζήτηση από τα θεσμικά κείμενα στην καθημερινότητα των πολιτών. Σε αυτό το πλαίσιο, η επιλογή της Ρόδου και του Παλατιού του Μεγάλου Μαγίστρου έχει και συμβολικό χαρακτήρα: ένα νησί-σύνορο της Ένωσης φιλοξενεί τη συζήτηση για το πώς θα μοιραστούν οι μελλοντικοί ευρωπαϊκοί πόροι.
Σχόλιο 
: Για τον Έλληνα πολίτη, το συνέδριο της Ρόδου δεν είναι μια τυπική ευρωπαϊκή σύναξη. Από τις αποφάσεις για την πολιτική συνοχής και τον προϋπολογισμό 2028-2034 θα κριθεί αν θα συνεχιστούν τα έργα υποδομής, οι παρεμβάσεις για την κλιματική προσαρμογή, οι δράσεις για στέγη και απασχόληση που στηρίζονται σε ευρωπαϊκά κονδύλια. Η επιμονή των περιφερειών να διατηρήσουν ρόλο στη διαχείριση των πόρων αφορά άμεσα το αν οι χρηματοδοτήσεις θα φτάνουν γρήγορα και στοχευμένα σε νησιά, ορεινές περιοχές και πόλεις, ή αν θα χαθούν σε μια πιο κεντρική, γραφειοκρατική διαχείριση. Παράλληλα, η κυβερνητική διαβεβαίωση ότι «δεν υπάρχει γκρεμός μετά το Ταμείο Ανάκαμψης» δημιουργεί προσδοκίες για σταθερή ροή ευρωπαϊκών πόρων, αλλά και ανάγκη για διαφάνεια και λογοδοσία στη χρήση τους. Σε μια περίοδο που η εμπιστοσύνη προς τους θεσμούς δοκιμάζεται, το αν η Ευρώπη θα παραμείνει «ασφάλεια» για τον πολίτη θα εξαρτηθεί από το αν οι αποφάσεις που λαμβάνονται σε τέτοια συνέδρια μεταφράζονται σε απτές βελτιώσεις στην καθημερινή ζωή.
#Ρόδος #Χατζηδάκης #ΕυρωπαϊκόΛαϊκόΚόμμα #ΠολιτικήΣυνοχής #ΕΣΠΑ
