Η αγορά βιομεθανίου αναδεικνύεται σε κρίσιμο κρίκο της ευρωπαϊκής στρατηγικής για ασφάλεια εφοδιασμού και απανθρακοποίηση, με την Ελλάδα να διαθέτει πλέον θεσμικό πλαίσιο αλλά όχι ακόμη πραγματική αγορά. Η παρέμβαση της νομικής συμβούλου του ΥΠΕΝ, Μαρίας Κοσμά, φωτίζει πώς το βιομεθάνιο μπορεί να μετατρέψει τις υφιστάμενες υποδομές φυσικού αερίου σε διάδρομο πράσινων αερίων και να κρίνει τη χρηματοδότησή τους την επόμενη δεκαετία.
Η αγορά βιομεθανίου περνά από το στάδιο της θεωρητικής δυνατότητας στη δοκιμασία της πραγματικής λειτουργίας, καθώς η Ευρωπαϊκή Ένωση το εντάσσει στον πυρήνα της στρατηγικής για ενεργειακή ασφάλεια και απανθρακοποίηση. Η Ελλάδα έχει ήδη θεσπίσει πλαίσιο με τον ν. 5215/2025, αλλά η πρόκληση μεταφέρεται πλέον από τα κείμενα νόμου στις επενδύσεις, στα δίκτυα και στη διαμόρφωση μιας βιώσιμης αγοράς για πράσινα αέρια.
Πώς η αγορά βιομεθανίου γίνεται στρατηγικό εργαλείο για την Ευρώπη;
Για χρόνια το βιομεθάνιο αντιμετωπιζόταν ως τεχνολογία διαχείρισης αποβλήτων ή καθαρό καύσιμο με περιβαλλοντική αξία, όμως η ενεργειακή κρίση και η απεξάρτηση από το ρωσικό φυσικό αέριο το ανέδειξαν σε στρατηγικό καύσιμο. Ο στόχος του REPowerEU για 35 δισ. κυβικά μέτρα ετησίως έως το 2030, έναντι περίπου 5 δισ. σήμερα, σημαίνει επταπλασιασμό παραγωγής και επενδύσεις που, σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τον κλάδο, μπορεί να φθάσουν δεκάδες δισ. ευρώ.
Μέσω της RED III και του νέου πακέτου για υδρογόνο και απανθρακοποιημένα αέρια, το βιομεθάνιο αποκτά πλήρες ρυθμιστικό πλαίσιο που δεν περιορίζεται στην παραγωγή αλλά καλύπτει πρόσβαση στα δίκτυα, έγχυση, πιστοποίηση και εγγυήσεις προέλευσης. Αυτό μετατρέπει το καύσιμο από ειδική λύση διαχείρισης αποβλήτων σε βασικό συστατικό του μελλοντικού ενεργειακού συστήματος και σε εργαλείο διαφοροποίησης πηγών εφοδιασμού.
Πώς συνδέεται το βιομεθάνιο με τον Κάθετο Διάδρομο και τη χρηματοδότηση;
Η Ελλάδα, με τον ν. 5215/2025, δημιούργησε για πρώτη φορά ολοκληρωμένο πλαίσιο για παραγωγή βιομεθανίου, αδειοδότηση μονάδων, σύνδεση με το Εθνικό Σύστημα Φυσικού Αερίου και τα δίκτυα διανομής, καθώς και πιστοποίηση και εγγυήσεις προέλευσης. Το κρίσιμο όμως βήμα, όπως επισημαίνεται, είναι η μετάβαση από τη ρύθμιση στην πράξη: ανάπτυξη μονάδων, εξασφάλιση πρόσβασης στα δίκτυα, ύπαρξη αγοραστών και συμβάσεων που θα στείλουν σαφή επενδυτικά σήματα.
Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται ο Κάθετος Διάδρομος, το πλέγμα διασυνδέσεων που συνδέει την Ελλάδα με Βουλγαρία, Ρουμανία, Ουγγαρία, Σλοβακία και Ουκρανία και δυνητικά τα Δυτικά Βαλκάνια, εξυπηρετώντας αγορά σχεδόν 100 εκατ. πολιτών. Το ερώτημα που τίθεται είναι αν οι ίδιες υποδομές που σήμερα μεταφέρουν φυσικό αέριο μπορούν να εξελιχθούν σε διάδρομο πράσινων αερίων, με το βιομεθάνιο να λειτουργεί ως πρώτο στάδιο μετάβασης και εργαλείο απανθρακοποίησης των ίδιων των διαδρόμων μεταφοράς.
Τι σημαίνει για τον καταναλωτή
Η σταδιακή ένταξη βιομεθανίου στα δίκτυα μπορεί, σε βάθος χρόνου, να ενισχύσει την ασφάλεια εφοδιασμού και να μειώσει την εξάρτηση από εισαγόμενο ορυκτό αέριο, περιορίζοντας την έκθεση των λογαριασμών σε διεθνείς διακυμάνσεις τιμών. Ωστόσο, η έμφαση της ευρωπαϊκής χρηματοδότησης στην πραγματική χρήση ανανεώσιμων αερίων σημαίνει ότι χωρίς λειτουργική αγορά βιομεθανίου, οι υποδομές κινδυνεύουν να μην εξασφαλίσουν επαρκή στήριξη, με πιθανές επιπτώσεις στο κόστος χρήσης δικτύων που τελικά μετακυλίεται στους καταναλωτές.
Σχόλιο
: Η παρέμβαση του ΥΠΕΝ δείχνει ότι η επόμενη φάση για το βιομεθάνιο δεν είναι άλλη μια νομοθετική ρύθμιση, αλλά η δημιουργία πραγματικών έργων που θα τροφοδοτήσουν τα δίκτυα με πράσινα αέρια ήδη από την τρέχουσα δεκαετία. Για τους πολίτες και τις επιχειρήσεις, η επιτυχία αυτής της μετάβασης θα κρίνει αν οι λογαριασμοί φυσικού αερίου και οι μελλοντικές τιμές πράσινων καυσίμων θα βασίζονται σε ακριβές εισαγωγές ή σε σταθερότερη, εγχώρια και περιφερειακή παραγωγή.
Διαβάστε επίσης:
Τριανταφυλλόπουλος ζητά μέτρα για μείωση κόστους υδρογόνου
ΥΠΕΝ ανακοινώνει ρόλο ενεργειακού κόμβου σε υδρογόνο και βιομεθάνιο






