Με τις ψήφους της κυβερνητικής πλειοψηφίας κυρώθηκε ο νέος Κώδικας Χωροταξίας – Πολεοδομίας «Νίκος Ταγαράς». Η κυβέρνηση μιλά για μείωση του «αόρατου φόρου» της πολυνομίας, ενώ η αντιπολίτευση καταγγέλλει παγίωση παθογενειών.
Η κύρωση του νέου Κώδικα Χωροταξίας – Πολεοδομίας «Νίκος Ταγαράς» από την ολομέλεια της Βουλής, με ψήφους μόνο της κυβερνητικής πλειοψηφίας και «παρών» από την αξιωματική αντιπολίτευση, διαμορφώνει ένα νέο θεσμικό πλαίσιο για την ιδιοκτησία, την οικοδομή και τον χωρικό σχεδιασμό. Τα κόμματα της ελάσσονος αντιπολίτευσης καταψήφισαν, σηματοδοτώντας καθαρή πολιτική διαίρεση γύρω από το περιεχόμενο και τον χρόνο της μεταρρύθμισης.
Η κυβερνητική αφήγηση: η πολυνομία ως «αόρατος φόρος»
Ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Σταύρος Παπασταύρου παρουσίασε τον κώδικα ως «βαθιά πολιτική επιλογή» με θεσμική αξία, συνδέοντάς τον με τον σεβασμό προς τον πολίτη, τον μηχανικό, τον δικηγόρο, τον επενδυτή και τη διοίκηση. Στο επίκεντρο της επιχειρηματολογίας του βρίσκεται η πολυνομία, την οποία χαρακτήρισε «αόρατο φόρο στην ιδιοκτησία, στις επενδύσεις και στην παραγωγικότητα».
Κατά τον υπουργό, αυτός ο «φόρος» δεν εμφανίζεται στον προϋπολογισμό, αλλά πληρώνεται «σε καθυστερήσεις, σε αβεβαιότητα, σε γραφειοκρατία, σε δικαστικές εκκρεμότητες, σε χαμένες ευκαιρίες». Η κωδικοποίηση της πολεοδομικής νομοθεσίας παρουσιάζεται ως μετάβαση «από τη σύγχυση στην καθαρότητα» και από την αποσπασματική ρύθμιση στον ενιαίο κανόνα, με στόχο ένα κράτος που «δεν αιφνιδιάζει τον πολίτη» και δεν «κρύβει τον νόμο μέσα σε δυσνόητες διατάξεις».
Η αντιπολίτευση βλέπει παγίωση παθογενειών και ελλιπή ιεράρχηση
Από την άλλη πλευρά, ο εισηγητής της μειοψηφίας Μανώλης Χριστοδουλάκης υποστήριξε ότι η κυβέρνηση «αρκείται στο να κωδικοποιήσει τις υφιστάμενες παθογένειες» αντί να λύσει κρίσιμα ζητήματα χωροταξικού και πολεοδομικού σχεδιασμού. Έθεσε ως προϋπόθεση την ολοκλήρωση των Τοπικών και Ειδικών Πολεοδομικών Σχεδίων, την αναθεώρηση του χωροταξικού πλαισίου για τις ΑΠΕ, το νέο πλαίσιο για τον τουρισμό και τα προεδρικά διατάγματα για τις περιοχές Natura 2000.
Ο αγορητής του ΣΥΡΙΖΑ Μιλτιάδης Ζαμπάρας κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι «βάζει το κάρο μπροστά από το άλογο», χωρίς σοβαρή προτεραιοποίηση των εκκρεμοτήτων πριν την κύρωση του κώδικα. Η Διαμάντω Μανωλάκου από το ΚΚΕ μετέφερε τη συζήτηση στο ερώτημα «ποιος αποφασίζει, με ποια κριτήρια και σε όφελος ποιου», φέρνοντας ως παράδειγμα το Ελληνικό, όπου – όπως είπε – δόθηκαν εξαιρέσεις και παρεκκλίσεις για ύψη κτιρίων, χρήσεις γης και ταχείες αδειοδοτήσεις.
Η Ελληνική Λύση, δια του Κ. Μπούμπα, αναγνώρισε την ανάγκη απλοποίησης, αλλά σημείωσε ότι η γραφειοκρατία «καλά κρατεί». Ακόμη πιο αιχμηρή, η Πλεύση Ελευθερίας, μέσω της Τζώρτζιας Κεφαλά, υποστήριξε ότι η κυβέρνηση «παγιώνει» στρεβλώσεις που «καθηλώνουν τον ελληνικό χώρο». Ο αγορητής της «Νίκης» Κομνηνός Δελβερούδης εκτίμησε ότι ο κώδικας «ανακυκλώνει τις παλιές παθογένειες» και «νομιμοποιεί αμφιλεγόμενες πρακτικές».
Σχόλιο 
: Για τον πολίτη, ο νέος κώδικας μπορεί να σημαίνει πιο καθαρούς κανόνες σε άδειες, ιδιοκτησιακές εκκρεμότητες και επενδυτικές πρωτοβουλίες, εφόσον η κωδικοποίηση συνοδευτεί από πραγματική εφαρμογή και ψηφιακή οργάνωση της διοίκησης. Ωστόσο, η έντονη κριτική για τις εκκρεμείς χωροταξικές πολιτικές (ΤΠΣ, Natura, ΑΠΕ, τουρισμός) δείχνει ότι το θεσμικό πλαίσιο παραμένει ανολοκλήρωτο, με κίνδυνο οι απλουστευμένοι κανόνες να λειτουργήσουν χωρίς σαφή στρατηγική για το πού και πώς θα αναπτυχθεί ο χώρος. Στην πράξη, η σύγκρουση κυβέρνησης – αντιπολίτευσης δεν αφορά μόνο την τεχνική κωδικοποίηση, αλλά το ποιος θα ορίσει τις προτεραιότητες χρήσεων γης τα επόμενα χρόνια, επηρεάζοντας την αξία της περιουσίας, τις επενδύσεις και την ποιότητα ζωής στα αστικά κέντρα και την περιφέρεια.
#ΚώδικαςΧωροταξίας #Πολεοδομία #Βουλή #ΝΔ #ΣΥΡΙΖΑ
