Ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν Αμπάς Αραγτσί δήλωσε ότι αμερικανικές βάσεις που επιχειρούν κατά της χώρας του αποτελούν νόμιμους στόχους. Η προειδοποίηση έρχεται στο τελικό στάδιο των διαπραγματεύσεων ΗΠΑ–Ιράν, όπου κρίσιμο ζήτημα παραμένουν τα δεσμευμένα ιρανικά κεφάλαια.
Ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν Αμπάς Αραγτσί επανέλαβε ότι κάθε αμερικανική στρατιωτική βάση που χρησιμοποιείται για επιχειρήσεις κατά της χώρας του θα δεχθεί πλήγμα. Όπως ανέφερε, η Τεχεράνη έχει ήδη ενημερώσει τα κράτη της περιοχής ότι «αμερικανικές βάσεις που χρησιμοποιούνται για οποιαδήποτε επίθεση κατά του Ιράν είναι νόμιμοι στόχοι».
Η δήλωση δεν αποτελεί απλή ρητορική κλιμάκωση, αλλά σαφές μήνυμα αποτροπής προς τις κυβερνήσεις που φιλοξενούν αμερικανικές δυνάμεις. Ο Αραγτσί μεταφέρει την ευθύνη και στους περιφερειακούς εταίρους της Ουάσιγκτον, υπενθυμίζοντας ότι η επιλογή να επιτρέψουν επιχειρήσεις από το έδαφός τους συνεπάγεται και την αποδοχή του κινδύνου αντιποίνων.
Γιατί ο Αραγτσί διαφοροποιεί τη Σαουδική Αραβία;
Παρά τον σκληρό τόνο προς τις αμερικανικές βάσεις, ο Ιρανός υπουργός ξεχώρισε τις προσπάθειες για «βιώσιμες, εποικοδομητικές σχέσεις» με τη Σαουδική Αραβία. Η διπλή αυτή γραμμή δείχνει ότι η Τεχεράνη επιχειρεί να διαχωρίσει τη σύγκρουση με τις ΗΠΑ από την ανάγκη σταθεροποίησης των σχέσεων με βασικούς περιφερειακούς παίκτες.
Η αναφορά σε «βιώσιμες» σχέσεις υποδηλώνει αναζήτηση μακροπρόθεσμης ισορροπίας στον Περσικό Κόλπο, πέρα από τις συγκυριακές εντάσεις. Για τη Σαουδική Αραβία, η οποία φιλοξενεί σημαντικές αμερικανικές υποδομές, το μήνυμα είναι διττό: αφενός διαθεσιμότητα για συνεργασία, αφετέρου προειδοποίηση ότι η χρήση των βάσεων σε ενδεχόμενη σύγκρουση θα την εκθέσει σε ιρανική απάντηση.
Διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ και δεσμευμένα κεφάλαια
Οι δηλώσεις Αραγτσί τοποθετούνται στο ύστερο στάδιο των ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων ΗΠΑ–Ιράν, όπου, σύμφωνα με διαθέσιμες πληροφορίες, το κεντρικό αγκάθι είναι η απόφαση της Ουάσιγκτον για τα δεσμευμένα ιρανικά κεφάλαια. Η Τεχεράνη χρησιμοποιεί την έννοια της «νόμιμης στοχοποίησης» αμερικανικών βάσεων ως εργαλείο πίεσης, επιχειρώντας να ενισχύσει τη διαπραγματευτική της θέση χωρίς να διαρρήξει οριστικά το πλαίσιο των συνομιλιών.
Η σύνδεση ασφάλειας και οικονομίας είναι εμφανής: η απελευθέρωση κεφαλαίων θα μπορούσε να λειτουργήσει ως αντάλλαγμα για αποκλιμάκωση, ενώ η διατήρηση των περιορισμών ενισχύει τα κίνητρα της Τεχεράνης για σκληρότερη στάση. Η Ουάσιγκτον, από την πλευρά της, καλείται να σταθμίσει τον κίνδυνο στρατιωτικής έντασης με το Ιράν έναντι του πολιτικού κόστους οποιασδήποτε παραχώρησης.
Σχόλιο
: Για την Ελλάδα, η ιρανική προειδοποίηση υπενθυμίζει την ευαλωτότητα των αμερικανικών υποδομών στην ευρύτερη περιοχή, σε μια περίοδο που η χώρα ενισχύει τον ρόλο της ως εταίρος των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο. Η Αθήνα οφείλει να παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις στον Περσικό Κόλπο, καθώς ενδεχόμενη κλιμάκωση θα επηρέαζε τις θαλάσσιες μεταφορές, την ενεργειακή ασφάλεια και το διπλωματικό περιθώριο ελιγμών της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής.






