Η αγορά βιομεθανίου στην Ελλάδα μπαίνει σε νέα φάση μετά τη θέσπιση πλαισίου, αλλά η μετάβαση σε ώριμη αγορά θα κριθεί από τρεις κρίσιμους παράγοντες. Οικονομικά σήματα για επενδύσεις, στοχευμένα έργα και διασφαλισμένη ζήτηση αναδεικνύονται ως προϋποθέσεις για να περάσει η τεχνολογία από τις μελέτες στα πραγματικά έργα.
Η αγορά βιομεθανίου στην Ελλάδα αποκτά θεσμική αφετηρία, όμως το ζητούμενο πλέον είναι η μετάβαση από τους κανόνες σε μια πραγματικά λειτουργική αγορά με έργα, ροές και συμβόλαια. Η παρέμβαση της Grant Thornton στο Hydrogen & Green Gases Forum ανέδειξε ότι οι επενδυτικές αποφάσεις θα εξαρτηθούν από το αν η νέα αγορά θα προσφέρει προβλέψιμα έσοδα, ώριμες υποδομές και σαφή ζήτηση από βιομηχανία και μεταφορές.
Πώς μπορεί να διαμορφωθεί βιώσιμη αγορά βιομεθανίου;
Κεντρικό σημείο είναι τα «λειτουργικά οικονομικά σήματα» για επενδυτές, όπως τόνισε η Δέσποινα Τζουλάκη, επισημαίνοντας ότι χωρίς εφαρμόσιμο σχήμα στήριξης ή μηχανισμό ενίσχυσης, πολλά έργα δεν θα προχωρήσουν. Οι επενδυτές σε μονάδες βιομεθανίου χρειάζονται ορατότητα στα έσοδα, είτε μέσω σταθερών τιμών, είτε μέσω μακροχρόνιων συμβολαίων με προμηθευτές και μεγάλους καταναλωτές.
Δεύτερος άξονας είναι η επιλογή έργων με «άμεση αγοραστική λογική», αξιοποιώντας την υφιστάμενη βάση άνω των 90 εξηλεκτρισμένων μονάδων βιοαερίου, πολλές εκ των οποίων βρίσκονται κοντά σε δίκτυα μεταφοράς και διανομής. Αυτό μειώνει το κόστος νέων υποδομών και επιτρέπει ρεαλιστική μετάβαση, εφόσον οι μονάδες μπορέσουν να αναβαθμίσουν το βιοαέριο σε βιομεθάνιο και να το εγχύσουν στο σύστημα φυσικού αερίου.
Ποιο είναι το πλαίσιο για ζήτηση, υποδομές και προκλήσεις;
Η ζήτηση αναδεικνύεται σε τρίτο καθοριστικό παράγοντα, με την κ. Τζουλάκη να υπογραμμίζει ότι «η επιτυχία δεν θα κριθεί μόνο στην παραγωγή». Η βιομηχανία και οι μεταφορές προβάλλουν ως βασικοί τελικοί χρήστες, καθώς μπορούν να απορροφήσουν σημαντικούς όγκους βιομεθανίου, αξιοποιώντας το πλεονέκτημα ότι είναι πλήρως συμβατό με τις υφιστάμενες υποδομές φυσικού αερίου.
Το επόμενο βήμα για την Ελλάδα, όπως επισημάνθηκε, δεν είναι η περαιτέρω παραγωγή κανόνων αλλά η διαμόρφωση συνθηκών αγοράς που εναρμονίζουν παραγωγή, ζήτηση και δίκτυα. Στις βασικές προκλήσεις περιλαμβάνονται η ανάγκη για σχήμα ενίσχυσης, η διαθεσιμότητα πρώτων υλών για τις μονάδες και τα ζητήματα αδειοδοτήσεων, τα οποία μπορούν να καθυστερήσουν ή να αποτρέψουν επενδύσεις.
Τι σημαίνει για τον καταναλωτή
Για τον τελικό καταναλωτή, η ανάπτυξη της αγοράς βιομεθανίου δεν μεταφράζεται άμεσα σε χαμηλότερους λογαριασμούς, αλλά σε μεγαλύτερη ασφάλεια εφοδιασμού και διαφοροποίηση πηγών φυσικού αερίου. Αν τα έργα προχωρήσουν με οικονομικά βιώσιμους όρους, μπορούν να περιορίσουν την έκθεση της χώρας σε διεθνείς διακυμάνσεις τιμών, σταθεροποιώντας μεσοπρόθεσμα το κόστος ενέργειας για βιομηχανία, μεταφορές και νοικοκυριά.
Σχόλιο 
: Η συζήτηση για το βιομεθάνιο περνά πλέον από το επίπεδο της στρατηγικής στο επίπεδο των πραγματικών οικονομικών κινήτρων και των έργων που μπορούν να σταθούν στην αγορά. Όσο πιο γρήγορα αποσαφηνιστούν τα σχήματα στήριξης και επιταχυνθούν οι αδειοδοτήσεις, τόσο νωρίτερα θα φανεί αν η Ελλάδα μπορεί να μετατρέψει μια θεωρητική ευκαιρία σε απτό όφελος για επενδυτές, βιομηχανία και τελικά τους λογαριασμούς ενέργειας.
Διαβάστε επίσης:
Heygaz αναδεικνύει κόστος ρεύματος και πρώτες ύλες στο βιομεθάνιο
Γερμανία: Η πολιτική για το βιομεθάνιο μπαίνει σε νέα φάση προσαρμογής
#βιομεθάνιο #βιοαέριο #GrantThornton #βιομηχανία #μεταφορές
