Βουλή κυρώνει τροποποίηση Συμφωνίας ΠΟΥ για γραφείο Αθήνας

Η Συμφωνία ΠΟΥ για το Υπο-γραφείο στην Αθήνα εγκρίθηκε από τη Βουλή με ευρεία πλειοψηφία, αλλά με έντονη θεσμική κριτική για το κόστος και τη λογοδοσία. Η κυβέρνηση προβάλλει διεθνή αναβάθμιση και τεχνογνωσία, ενώ αντιπολίτευση και μικρότερα κόμματα ζητούν απολογισμό, σαφείς δείκτες και εγγυήσεις για το όφελος στο ΕΣΥ.

Η Συμφωνία ΠΟΥ για την τροποποίηση της λειτουργίας του Υπο-γραφείου στην Αθήνα εγκρίθηκε κατά πλειοψηφία, με σύμπλευση ΝΔ, ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ και ΣΥΡΙΖΑ και αντίθεση από ΚΚΕ, Ελληνική Λύση και «Νίκη», ενώ η Πλεύση Ελευθερίας δήλωσε «παρών». Πίσω από την αριθμητική υπεροχή, όμως, αναδείχθηκε ένα καθαρό θεσμικό ερώτημα: πώς αποδεικνύεται ότι τα 6,35 εκατ. ευρώ έως το 2030 επιστρέφουν ως μετρήσιμο όφελος στο ΕΣΥ.

Διαφήμιση

Πώς τοποθετούνται τα κόμματα για τη Συμφωνία ΠΟΥ;

Η αναπληρώτρια υπουργός Υγείας Ειρήνη Αγαπηδάκη υπερασπίστηκε τη Συμφωνία, υπογραμμίζοντας ότι οι Έλληνες ιατροί «θέλουν τον ΠΟΥ» και ότι ήδη λειτουργούν τρία συνεργαζόμενα πανεπιστημιακά κέντρα σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και Κρήτη. Αντέκρουσε την κριτική για το κόστος, επικαλούμενη διπλασιασμό της δημόσιας δαπάνης υγείας από 4 δισ. σε 8,6 δισ. €, και χαρακτήρισε «μύθο» ότι ο ΠΟΥ «παίρνει χρήματα από το ΕΣΥ».

Η ΝΔ, μέσω του εισηγητή Αριστοτέλη Σπάνια, παρουσίασε τη Συμφωνία ως στρατηγική επιλογή που ενισχύει θεσμικά τη χώρα, αναβαθμίζει τον ρόλο της στον ευρωπαϊκό χώρο υγείας και λειτουργεί ως κόμβος τεχνογνωσίας. Σύνδεσε τη νέα τροποποίηση με τη συμφωνία του 2022, δίνοντας ορίζοντα έως το 2030 και μετατοπίζοντας τη συζήτηση από την απλή πρόσβαση σε υπηρεσίες, στην ποιότητα και την ασφάλεια των ασθενών.

Πού εστιάζει η θεσμική κριτική για κόστος και λογοδοσία;

Το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ στήριξε την κύρωση, αλλά έθεσε ως όρο την αυστηρή αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας του Υπο-γραφείου και ζήτησε δημόσιο απολογισμό για την περίοδο 2021-2025. Ο Πέτρος Παππάς έθεσε ευθέως το ζήτημα της ασυλίας των στελεχών του ΠΟΥ και ζήτησε σαφή περιγραφή επιδιωκόμενων αποτελεσμάτων και μετρήσιμου οφέλους για το ΕΣΥ.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, δια του Ανδρέα Παναγιωτόπουλου, υπενθύμισε ότι το Γραφείο ΠΟΥ στην Αθήνα ξεκίνησε το 2018 επί δικής του διακυβέρνησης και αναγνώρισε τη συμβολή του στην πρωτοβάθμια φροντίδα. Στήριξε τη λειτουργία του Υπο-γραφείου, αλλά ζήτησε τεκμηρίωση της αύξησης της δαπάνης κατά 12%, ασκώντας παράλληλα κριτική ότι οι οδηγίες του ΠΟΥ δεν μπορούν να εφαρμόζονται «α λα καρτ» από την κυβέρνηση.

Πώς τοποθετούνται τα μικρότερα κόμματα για τον ρόλο του ΠΟΥ;

Το ΚΚΕ, με τον Γιώργο Λαμπρούλη, καταψήφισε τη Σύμβαση όχι λόγω αντίθεσης στη διεθνή συνεργασία, αλλά λόγω του προσανατολισμού του ΠΟΥ, τον οποίο συνδέει με τους στόχους βιώσιμης ανάπτυξης και τις ανάγκες των καπιταλιστικών κρατών. Περιέγραψε τον ΠΟΥ ως «επιστημονικό εργαλείο» στήριξης πολιτικών που βλέπουν την υγεία ως κόστος και όχι ως δικαίωμα, θεωρώντας ότι εξυπηρετούνται συμφέροντα μονοπωλίων.

Η Ελληνική Λύση, μέσω της Μαρίας Αθανασίου, αμφισβήτησε την αναγκαιότητα και τη σκοπιμότητα της Συμφωνίας, ζητώντας συγκεκριμένα στοιχεία για την απόδοση των προηγούμενων ετών. Χαρακτήρισε την ελληνική συνεισφορά «πολύ υψηλή» και «δυσανάλογη» σε σχέση κόστους-οφέλους και υποστήριξε ότι το κόστος είναι «προσβλητικό» για γιατρούς και ασθενείς, προτείνοντας ουσιαστικά προτεραιότητα σε άμεσες ενισχύσεις του ΕΣΥ.

Τι σημαίνει για εσάς ως πολίτης

Η πενταετής δαπάνη των 6,35 εκατ. € για το Υπο-γραφείο δεν μεταφράζεται άμεσα σε νέους φόρους, αλλά αποτελεί επιλογή για το πού κατευθύνονται οι δημόσιοι πόροι υγείας: σε διεθνή τεχνογνωσία και σχεδιασμό ή σε άμεση ενίσχυση μισθών, υποδομών και προσλήψεων. Ως ασθενής ή ασφαλισμένος, το πρακτικό ερώτημα είναι αν η παρουσία του ΠΟΥ στην Αθήνα θα βελτιώσει μετρήσιμα την ασφάλεια, την ποιότητα και την οργάνωση των υπηρεσιών που λαμβάνετε.

Η συζήτηση στη Βουλή ανέδειξε την ανάγκη για διαφάνεια: δημόσιο απολογισμό έργου, δείκτες ποιότητας, σαφή στόχους έως το 2030 και απαντήσεις για το καθεστώς ασυλίας των στελεχών. Αν αυτά δεν δημοσιοποιηθούν συστηματικά, ο πολίτης θα συνεχίσει να βλέπει ένα ΕΣΥ με ελλείψεις, χωρίς να μπορεί να διαπιστώσει αν η διεθνής συνεργασία μεταφράζεται σε καλύτερη καθημερινή φροντίδα ή μένει σε επίπεδο διοικητικών δομών.

Σχόλιο : Η ευρεία πλειοψηφία για τη Συμφωνία ΠΟΥ δείχνει ότι στα θέματα διεθνούς υγειονομικής συνεργασίας υπάρχει διακομματική βάση, αλλά η συζήτηση για λογοδοσία και μετρήσιμα αποτελέσματα παραμένει ανολοκλήρωτη. Όταν η Βουλή εγκρίνει πολυετείς δαπάνες χωρίς δεσμευτικούς δείκτες απόδοσης, το μήνυμα προς τους πολίτες είναι ότι η στρατηγική εικόνα προηγείται της καθημερινής εμπειρίας στο νοσοκομείο, και αυτό είναι το πραγματικό θεσμικό έλλειμμα.

Διαβάστε επίσης:
Η κυβέρνηση καταθέτει στη Βουλή συμφωνία με ΠΟΥ για υπο-γραφείο
Συνταγματική αναθεώρηση: η ΝΔ καταθέτει αλλαγές στο άρθρο 86

#Βουλή #ΥπουργείοΥγείας #ΠαγκόσμιοςΟργανισμόςΥγείας #ΕΣΥ #ΝέαΔημοκρατία