Η διαχείριση υδάτων μπαίνει στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης ΠΑΣΟΚ – κυβέρνησης, με την Χαριλάου Τρικούπη να παρουσιάζει πέντε άξονες για ένα νέο μοντέλο. Η πρόταση συνδέει την κλιματική κρίση με τον θεσμικό ρόλο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και τον δημόσιο χαρακτήρα του νερού.
Η διαχείριση υδάτων αναδεικνύεται από το ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής σε κεντρικό πεδίο πολιτικής σύγκρουσης, με πέντε άξονες για μια «σύγχρονη και αποκεντρωμένη δημόσια πολιτική». Το κόμμα κατηγορεί την κυβέρνηση ότι, ενώ η χώρα αντιμετωπίζει εντεινόμενη λειψυδρία και κλιματική κρίση, επιλέγει συγκεντρωτικό μοντέλο μέσω ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ.
Πώς δομεί το ΠΑΣΟΚ το νέο μοντέλο διαχείριση υδάτων;
Κεντρική ιδέα της πρότασης είναι ότι «η χώρα δεν χρειάζεται δύο μεγαλύτερες ανώνυμες εταιρείες», αλλά εθνική πολιτική που αντιμετωπίζει το νερό ως δημόσιο αγαθό και εθνικό φυσικό πόρο. Η διαχείριση μεταφέρεται στα υδατικά διαμερίσματα, με δημόσιους διαδημοτικούς φορείς που θα αναλαμβάνουν ενιαία ύδρευση, αποχέτευση, άρδευση, επαναχρησιμοποίηση, αποθήκευση και προσαρμογή στη λειψυδρία.
Οι φορείς αυτοί θα συγκροτούνται κατά προτεραιότητα από εθελοντικές συνεργασίες δήμων και συνεργατικών σχημάτων αγροτών-χρηστών, με οικονομικά και θεσμικά κίνητρα από την πολιτεία και επιστημονικά κριτήρια. Ειδική μεταχείριση προβλέπεται για Αθήνα και Θεσσαλονίκη, όπου προτείνεται διακριτή διαχείριση μεταξύ ύδρευσης και άρδευσης, αναγνωρίζοντας τον μητροπολιτικό τους χαρακτήρα.
Ποιο είναι το θεσμικό και οικονομικό πλαίσιο που προτείνεται;
Δεύτερος άξονας είναι η μόνιμη αντιμετώπιση του ενεργειακού κόστους, με ειδικό τιμολόγιο ηλεκτρικής ενέργειας για τους φορείς διαχείρισης υδάτων και θεσμοθέτηση εγγυημένου ενεργειακού χώρου για ανάπτυξη ενεργειακών κοινοτήτων. Έτσι επιχειρείται να συνδεθεί η υδατική πολιτική με την ενεργειακή αυτονομία, ώστε να μην εξαρτάται η τιμή του νερού από τις διακυμάνσεις της αγοράς ενέργειας.
Τρίτος άξονας είναι η οικονομική εξυγίανση ΔΕΥΑ και ΟΕΒ, που –όπως σημειώνεται– επιβαρύνθηκαν δυσανάλογα από την ενεργειακή κρίση. Το ΠΑΣΟΚ ζητά οριζόντια κάλυψη κατά 75% των χρεών από το ενεργειακό κόστος, για όλες τις ΔΕΥΑ, δημοτικές υπηρεσίες ύδρευσης και ΟΕΒ, χωρίς την «έμμεσα εκβιαστική» προϋπόθεση ενσωμάτωσης σε τρίτους φορείς.
Τι σημαίνει για εσάς ως πολίτης
Ο τέταρτος άξονας προβλέπει πολυετές πρόγραμμα χρηματοδότησης για εκσυγχρονισμό δικτύων ύδρευσης και άρδευσης, με στόχο τη μείωση διαρροών και την εξοικονόμηση υδατικών πόρων. Για τον πολίτη αυτό μεταφράζεται, σε βάθος χρόνου, σε πιο αξιόπιστη παροχή νερού, μικρότερη σπατάλη και πιθανή συγκράτηση πιέσεων στα τιμολόγια.
Πέμπτος άξονας είναι η θεσμική θωράκιση του δημόσιου και κοινωνικού χαρακτήρα του νερού, με έμφαση στη διαφάνεια, τη λογοδοσία και την ουσιαστική συμμετοχή της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Αν η πρόταση υλοποιούνταν, ο δημότης θα είχε ισχυρότερο ρόλο μέσω των δήμων του, ενώ ο αγρότης θα επηρέαζε άμεσα τις αποφάσεις για άρδευση και κόστη. Σχόλιο 
: Η πρόταση του ΠΑΣΟΚ δείχνει ότι η διαχείριση υδάτων εξελίσσεται σε νέο πεδίο θεσμικής αντιπαράθεσης: από τη μια το κυβερνητικό μοντέλο συγκέντρωσης σε ανώνυμες εταιρείες, από την άλλη ένα σχήμα αποκέντρωσης με ενισχυμένη Τοπική Αυτοδιοίκηση, που επαναφέρει στο προσκήνιο το ερώτημα ποιος τελικά ελέγχει τα βασικά κοινά αγαθά.
Διαβάστε επίσης:
Αναθεώρηση Συντάγματος: ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και Ελληνική Λύση καταθέτουν γραμμή
Αναθεώρηση Συντάγματος: Αθανασίου και Γιαννακοπούλου καταθέτουν θέσεις
#ΠΑΣΟΚ #διαχείρισηυδάτων #ΤοπικήΑυτοδιοίκηση #ΕΥΔΑΠ #ΕΥΑΘ
