Το Τριμερές Πλαίσιο βρέθηκε στο επίκεντρο της συνάντησης του προέδρου του Λιβάνου Ζοζέφ Αούν με τον υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο, με αιχμή την απόσυρση του Ισραήλ από την πρώτη ζώνη-πιλότο. Ο Αούν ζήτησε επίσης ενισχυμένη αμερικανική στήριξη στον λιβανικό στρατό και στρατηγικές επενδύσεις σε κρίσιμους τομείς υποδομών.
Το Τριμερές Πλαίσιο αναδεικνύεται σε κεντρικό εργαλείο για τη σταθεροποίηση του Λιβάνου, καθώς ο πρόεδρος Ζοζέφ Αούν έθεσε ως προϋπόθεση την απόσυρση του Ισραήλ από την πρώτη «ζώνη-μοντέλο» σε συνάντησή του με τον Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο. Η λιβανική προεδρία υπογράμμισε ότι τα ζητήματα κυριαρχίας πρέπει να αποφασίζονται από τα συνταγματικά όργανα της χώρας, απορρίπτοντας κάθε σύνδεση με παράλληλες διαπραγματευτικές τροχιές.
Πώς συνδέεται το Τριμερές Πλαίσιο με την αποχώρηση του Ισραήλ;
Σύμφωνα με τη λιβανική πλευρά, η πλήρης εφαρμογή του Τριμερούς Πλαισίου προϋποθέτει συγκεκριμένα βήματα επί του πεδίου, με πρώτο την αποχώρηση του Ισραήλ από την αρχική ζώνη-πιλότο. Η απαίτηση αυτή λειτουργεί ως δοκιμασία αξιοπιστίας για το αν η συμφωνημένη αρχιτεκτονική ασφάλειας μπορεί να μεταφραστεί σε πραγματική αλλαγή ισορροπιών στα σύνορα.
Η έμφαση στην «πρώτη μοντέλο περιοχή» δείχνει ότι η Βηρυτός επιδιώκει σταδιακή, αλλά μετρήσιμη, αποκατάσταση του κρατικού ελέγχου σε ευαίσθητες ζώνες. Αν αυτή η φάση προχωρήσει, μπορεί να αποτελέσει πρότυπο για ευρύτερη αναδιάταξη δυνάμεων και αναβάθμιση του ρόλου του λιβανικού στρατού έναντι μη κρατικών ένοπλων σχηματισμών.
Ποιο μήνυμα στέλνει ο Λίβανος για κυριαρχία και ασφάλεια;
Ο Αούν ζήτησε ενισχυμένη στήριξη των ΗΠΑ προς τον λιβανικό στρατό και τις στρατιωτικές δομές, επιδιώκοντας να ενισχυθεί ο θεσμικός πυλώνας ασφάλειας έναντι παραστρατιωτικών οργανώσεων. Παράλληλα, η κλήση για αμερικανική εμπλοκή σε ενέργεια, τηλεπικοινωνίες και μεταφορές δείχνει προσπάθεια να συνδεθεί η ασφάλεια με μια πιο σταθερή οικονομική και υποδομική βάση.
Η δήλωση ότι «ο Λίβανος δεν μπορεί να είναι παράρτημα άλλης διαπραγματευτικής τροχιάς» σηματοδοτεί απόρριψη της λογικής των έμμεσων διευθετήσεων πάνω στις πλάτες της λιβανικής κυριαρχίας. Σε αυτό το πλαίσιο, η αναφορά του Ρούμπιο στην αποστράτευση της Χεζμπολάχ και την αποδόμηση της επιχειρησιακής της υποδομής εντάσσεται σε μια ευρύτερη αμερικανική επιδίωξη επαναφοράς του κρατικού μονοπωλίου στη βία.
Τι σημαίνει για την Ελλάδα
Για την Ελλάδα, κάθε κίνηση που ενισχύει την κρατική υπόσταση και τον θεσμικό έλεγχο στον Λίβανο επηρεάζει το γενικότερο περιβάλλον ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο. Η σταθεροποίηση της λιβανικής πλευράς, εφόσον συνοδευτεί από σαφείς ρυθμίσεις ασφάλειας με το Ισραήλ, μπορεί να περιορίσει απρόβλεπτες εντάσεις σε μια περιοχή κρίσιμη για τις θαλάσσιες οδούς και τα ενεργειακά σχέδια της περιοχής.
Σχόλιο 
: Η ελληνική διπλωματία οφείλει να παρακολουθεί στενά την εξέλιξη του Τριμερούς Πλαισίου, καθώς η ισορροπία Ισραήλ–Λιβάνου επηρεάζει έμμεσα και τα περιθώρια πρωτοβουλιών της Αθήνας στην Ανατολική Μεσόγειο. Η ενίσχυση θεσμικών κρατικών φορέων στον Λίβανο συνάδει με την πάγια ελληνική θέση υπέρ του διεθνούς δικαίου και της κυριαρχικής ισότητας των κρατών.
Διαβάστε επίσης:
Λίβανος: Ο Ρούμπιο επαναβεβαιώνει στήριξη Αούν για Χεζμπολάχ
#Λίβανος #Ισραήλ #ΖοζέφΑούν #ΜάρκοΡούμπιο #ΤριμερέςΠλαίσιο
