Τα «εγκλήματα πολέμου» μπαίνουν στο επίκεντρο νέας δικογραφίας που άνοιξαν οι ουκρανικές αρχές κατά του αρχηγού του Γενικού Επιτελείου των Ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων, Βαλέρι Γκερασίμοφ. Η κίνηση στοχεύει να τεκμηριώσει νομικά τον ρόλο της ρωσικής στρατιωτικής ηγεσίας στις επιθέσεις εναντίον ουκρανικών αστικών κέντρων.
Τα «εγκλήματα πολέμου» βρίσκονται πλέον στο κέντρο της αντιπαράθεσης Κιέβου–Μόσχας, καθώς η Υπηρεσία Ασφαλείας της Ουκρανίας ανακοίνωσε ότι η Εισαγγελία άνοιξε υπόθεση κατά του αρχηγού του Γενικού Επιτελείου των Ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων, Βαλέρι Γκερασίμοφ. Σύμφωνα με την ουκρανική πλευρά, ο ανώτατος Ρώσος αξιωματικός φέρεται να έχει άμεση επιχειρησιακή ευθύνη για μαζικές πυραυλικές και αεροπορικές επιθέσεις σε ουκρανικές πόλεις με θύματα αμάχους.
Πώς τεκμηριώνει η Ουκρανία τα φερόμενα εγκλήματα πολέμου;
Στην επίσημη ανακοίνωσή της, η ουκρανική υπηρεσία ασφαλείας υποστηρίζει ότι ο Γκερασίμοφ «εμπλέκεται άμεσα σε μαζικές πυραυλικές και αεροπορικές επιθέσεις κατά της πολιτικής υποδομής της Ουκρανίας». Η ίδια τονίζει ότι ο ρωσικός στρατός εκτελεί τις διαταγές του κατά την εξέλιξη της στρατιωτικής εκστρατείας, συνδέοντας έτσι θεσμικά την κεντρική στρατιωτική διοίκηση με τα πλήγματα σε μη στρατιωτικούς στόχους.
Η ουκρανική πλευρά επικαλείται συγκεκριμένα τα άρθρα 51 και 52 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου των Συμβάσεων της Γενεύης της 12ης Αυγούστου 1949, τα οποία προστατεύουν τους αμάχους και τα πολιτικά αντικείμενα από επιθέσεις. Με αυτόν τον τρόπο επιχειρεί να μεταφέρει τη σύγκρουση από το πεδίο των μαχών στο πεδίο του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου, επιδιώκοντας νομική αναγνώριση πιθανών παραβιάσεων.
Ποιο είναι το θεσμικό και πολιτικό βάθος της κίνησης;
Η απόφαση για στοχοποίηση της ανώτατης ρωσικής στρατιωτικής ηγεσίας σηματοδοτεί αναβάθμιση της ουκρανικής στρατηγικής ευθύνης, από το επίπεδο μεμονωμένων περιστατικών σε αυτό της κεντρικής διοίκησης. Η Ουκρανία επιχειρεί να τεκμηριώσει ότι οι επιθέσεις κατά πολιτικών υποδομών δεν είναι μεμονωμένα συμβάντα, αλλά αποτέλεσμα οργανωμένης στρατιωτικής πολιτικής που σχεδιάζεται και εγκρίνεται σε ανώτατο επίπεδο.
Η επίκληση των Συμβάσεων της Γενεύης εντάσσει την υπόθεση σε ένα πλαίσιο όπου δυνητικά μπορούν να εμπλακούν διεθνείς δικαστικοί θεσμοί, ακόμη και αν η διαδικασία παραμένει σήμερα σε εθνικό επίπεδο. Πολιτικά, η κίνηση λειτουργεί και ως μήνυμα προς τους συμμάχους της Ουκρανίας, ότι το Κίεβο επιδιώκει να στηρίξει τις διπλωματικές του θέσεις με νομικά επιχειρήματα περί παραβίασης διεθνών κανόνων προστασίας αμάχων.
Τι σημαίνει για την Ελλάδα
Για την Ελλάδα, η υπόθεση ενισχύει τη σημασία της σταθερής προσήλωσης στο διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο, ειδικά σε μια περίοδο που η Αθήνα στηρίζει πολιτικά την ουκρανική κυριαρχία. Η νομική στοχοποίηση ανώτατων στρατιωτικών αξιωματούχων υπενθυμίζει ότι ζητήματα ευθύνης για επιθέσεις σε αμάχους μπορούν να αποκτήσουν διαχρονική βαρύτητα στο διπλωματικό πεδίο.
Σχόλιο 
: Η κίνηση του Κιέβου να ανοίξει δικογραφία για «εγκλήματα πολέμου» σε βάρος του αρχηγού του ρωσικού Γενικού Επιτελείου αναδεικνύει μια τάση διεθνοποίησης της ευθύνης στρατιωτικών ηγεσιών, που η Ελλάδα δεν μπορεί να αγνοήσει ως κράτος-μέλος της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Σε ένα περιβάλλον όπου το διεθνές δίκαιο χρησιμοποιείται ολοένα περισσότερο ως εργαλείο εξωτερικής πολιτικής, η ελληνική διπλωματία καλείται να σταθμίσει προσεκτικά τη στάση της σε ανάλογες μελλοντικές υποθέσεις.
Διαβάστε επίσης:
Ουκρανία: Νέοι ρωσικοί βομβαρδισμοί, πίεση για αεράμυνα και κυρώσεις
Γερμανία: Τεχνητή νοημοσύνη στα πολεμικά drones αλλάζει τον πόλεμο
#Ουκρανία #Ρωσία #ΒαλέριΓκερασίμοφ #εγκλήματαπολέμου #ΣυμβάσειςτηςΓενεύης
