Η Ελλάδα του 2030, σύμφωνα με τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Κωστή Χατζηδάκη, κρίνεται από το αν θα διαφυλάξει τις σημερινές επιδόσεις και θα τις μετατρέψει σε μόνιμη πορεία σύγκλισης. Στο ετήσιο κυβερνητικό συνέδριο του Economist, ο ίδιος συνέδεσε την οικονομική στρατηγική με ένα σκληρό πολιτικό ερώτημα: ποιος μπορεί πράγματι να υλοποιήσει αυτή τη διαδρομή.
Η Ελλάδα του 2030, όπως την περιέγραψε ο Κωστής Χατζηδάκης στο 30ό κυβερνητικό συνέδριο του Economist, προϋποθέτει διατήρηση των σημερινών μακροοικονομικών επιτυχιών και αποφυγή «ψεμάτων και ασχετοσύνης» που, όπως είπε, μπορούν να γυρίσουν τη χώρα πίσω. Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης χρησιμοποίησε τα στοιχεία για επενδύσεις, ανεργία και επιστροφή νέων ως απόδειξη ότι η οικονομία έχει μπει σε ανοδική τροχιά, την οποία όμως συνέδεσε ευθέως με την πολιτική σταθερότητα και συγκεκριμένες μεταρρυθμίσεις.
Ποιο είναι το πολιτικό διακύβευμα για την Ελλάδα του 2030;
Ο Χατζηδάκης έθεσε το ερώτημα «ποιος μπορεί να οδηγήσει την Ελλάδα σε αυτή τη νέα φάση», στοχοποιώντας έμμεσα δυνάμεις που, όπως είπε, επενδύουν σε θεωρίες συνωμοσίας, εχθροπάθεια και λαϊκισμό. Με αυτό τον τρόπο μετέτρεψε τα μακροοικονομικά μεγέθη –αύξηση άμεσων ξένων επενδύσεων, μείωση ανεργίας από 18% σε 8%, δημιουργία 560.000 θέσεων εργασίας και μετατροπή του brain drain σε brain gain– σε επιχείρημα υπέρ της κυβερνητικής γραμμής.
Η παρουσίαση δεν περιορίστηκε σε απολογισμό, αλλά λειτούργησε ως προεκβολή ενός διλήμματος: συνέχιση της σημερινής πορείας ή επιστροφή σε «συνταγές δημαγωγίας». Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης κατέληξε ότι «η Νέα Δημοκρατία, με επικεφαλής τον Κυριάκο Μητσοτάκη, είναι η μόνη πολιτική δύναμη στην οποία μπορεί να ακουμπήσει τις ελπίδες της η Ελλάδα», συνδέοντας ευθέως την οικονομική στρατηγική με την παραμονή της σημερινής πλειοψηφίας στην εξουσία.
Πώς μεταφράζονται οι οκτώ στόχοι για την Ελλάδα του 2030;
Οι οκτώ στόχοι που παρουσίασε ο Χατζηδάκης συνθέτουν έναν οδικό χάρτη με σαφή φιλοεπενδυτικό και τεχνολογικό προσανατολισμό. Από την αξιοποίηση της τεχνητής νοημοσύνης και του νέου Ταμείου Ανταγωνιστικότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μέχρι την επιτάχυνση της σύγκλισης με τις προηγμένες οικονομίες μέσω μείωσης φόρων, ασφαλιστικών εισφορών και ενίσχυσης ιδιωτικών επενδύσεων, το σχήμα παραμένει σταθερά προσανατολισμένο στην πλευρά της προσφοράς.
Ταυτόχρονα, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης έθεσε θεσμικά και κοινωνικά ζητήματα: ολοκληρωμένο χωροταξικό και πολεοδομικό πλαίσιο, στήριξη της οικογένειας απέναντι στο οξύ δημογραφικό, ενίσχυση ισότητας ευκαιριών και κοινωνικής κινητικότητας, συνταγματική κατοχύρωση αξιολόγησης δημοσίων υπαλλήλων με σύνδεση στη μονιμότητα και θωράκιση απέναντι σε υβριδικές απειλές. Έτσι, η οικονομική ατζέντα διασταυρώνεται με τη δημόσια διοίκηση, την εθνική ασφάλεια και την κοινωνική συνοχή.
Πώς τοποθετούνται βιομηχανία και θεσμοί απέναντι σε αυτή την ατζέντα;
Η συζήτηση με τους Δημήτρη Παπαλεξόπουλο, Μιχαήλ Στασινόπουλο και Θεόδωρο Τρύφωνα ανέδειξε ότι η βιομηχανία βλέπει την τρέχουσα συγκυρία ως ευκαιρία, αλλά και ως ημιτελές έργο. Ο Παπαλεξόπουλος τόνισε ότι η βιομηχανία δημιουργεί θέσεις εργασίας, αυξάνει τις εξαγωγές και διαφοροποιεί την οικονομία πέρα από ναυτιλία και τουρισμό, σημειώνοντας ότι οι άμεσες ξένες επενδύσεις έχουν διπλασιαστεί την τελευταία δεκαετία στην Ελλάδα, ενώ μειώνονται στην Ευρώπη.
Ο Στασινόπουλος μίλησε για «μονόδρομο» εκβιομηχάνισης και ζήτησε αλλαγές στο παραγωγικό μοντέλο, επισημαίνοντας την απουσία υπουργείου Βιομηχανίας σε αντίθεση με τον τουρισμό ή τον αγροτικό τομέα. Ο Τρύφων, από την πλευρά του, υπενθύμισε τα αρνητικά της περιόδου 2010-2018, αλλά αναγνώρισε ότι από το 2019 η χώρα «άλλαξε σελίδα», καλώντας τους ίδιους τους επιχειρηματίες να αναλάβουν μεγαλύτερα ρίσκα και να επεκταθούν στο εξωτερικό.
Τι σημαίνει για εσάς ως πολίτης
Για τον πολίτη, η επιλογή που περιγράφει ο Χατζηδάκης ανάμεσα σε κατανάλωση και δανεισμό ή σε επενδύσεις, καινοτομία και εξαγωγές, μεταφράζεται σε διαφορετικές διαδρομές για τα εισοδήματα και τη σταθερότητα της επόμενης δεκαετίας. Η κυβερνητική πρόταση υπόσχεται υψηλότερα εισοδήματα μέσα από χαμηλότερη φορολογία, ενίσχυση της επιχειρηματικότητας και βελτίωση της παραγωγικότητας, αλλά προϋποθέτει αποδοχή μιας ατζέντας μεταρρυθμίσεων που αγγίζει και τη μονιμότητα στο Δημόσιο.
Στην καθημερινότητα, η έμφαση στην τεχνητή νοημοσύνη, στην ψηφιακή αναβάθμιση και στην ισότητα ευκαιριών σημαίνει διαφορετικές απαιτήσεις δεξιοτήτων στην εργασία, νέες μορφές εκπαίδευσης και μεγαλύτερη εξάρτηση από την ποιότητα των δημόσιων υπηρεσιών. Η συζήτηση για το δημογραφικό και τη στήριξη της οικογένειας αφορά άμεσα παροχές, φορολογικές ελαφρύνσεις και πρόσβαση σε υπηρεσίες φροντίδας, ενώ η θωράκιση απέναντι σε υβριδικές απειλές συνδέεται με την ασφάλεια των δεδομένων, τη λειτουργία κρίσιμων υποδομών και την αξιοπιστία της πληροφόρησης.
Σχόλιο 
: Η παρέμβαση Χατζηδάκη δεν είναι απλώς μια αισιόδοξη αφήγηση για την επόμενη μέρα, αλλά μια προσπάθεια να «κλειδώσει» θεσμικά και πολιτικά το σημερινό οικονομικό μοντέλο ως μονόδρομο μέχρι το 2030. Το αν αυτή η στρατηγική θα γίνει κοινωνικά αποδεκτή θα κριθεί όχι στα συνέδρια, αλλά στο αν οι πολίτες θα δουν απτά οφέλη σε μισθούς, υπηρεσίες και θεσμική αξιοπιστία, την ώρα που η αντιπολίτευση καλείται να απαντήσει με εναλλακτικό, εξίσου συγκεκριμένο σχέδιο.
Διαβάστε επίσης:
Χατζηδάκης καταθέτει οριζόντια ρήτρα δίκαιης μετάβασης για Δυτική Μακεδονία
Χατζηδάκης ανακοινώνει οκτώ στόχους για την Ελλάδα του 2030
#ΚωστήςΧατζηδάκης #ΝέαΔημοκρατία #Ελλάδα2030 #Βιομηχανία #Επενδύσεις
