Η συμφωνία Λιβάνου Ισραήλ που ανακοινώθηκε την Παρασκευή αμφισβητείται ανοιχτά από τον πρόεδρο της λιβανικής Βουλής Ναμπίχ Μπέρι. Με δημόσια δήλωση προειδοποιεί ότι η συμφωνία «δεν θα περάσει» και δεν θα εφαρμοστεί με την παρούσα μορφή της.
Η συμφωνία Λιβάνου Ισραήλ που συνήφθη την Παρασκευή βρίσκεται ήδη στο επίκεντρο θεσμικής αντιπαράθεσης στη Βηρυτό, μετά την ξεκάθαρη απόρριψή της από τον πρόεδρο της Βουλής Ναμπίχ Μπέρι. Ο πανίσχυρος σιίτης πολιτικός μίλησε για «συμφωνία επιβολής» που δεν διασφαλίζει, κατά την άποψή του, τα δικαιώματα του Λιβάνου.
Γιατί ο Μπέρι απορρίπτει τη συμφωνία Λιβάνου Ισραήλ;
Ο Ναμπίχ Μπέρι δήλωσε ότι η συμφωνία «δεν θα περάσει» και δεν πρόκειται να εφαρμοστεί «με την παρούσα μορφή της», στέλνοντας σαφές μήνυμα προς την εκτελεστική εξουσία. Χαρακτήρισε το κείμενο «συμφωνία επιταγών, όχι συμφωνία που διαφυλάσσει τα δικαιώματα του Λιβάνου», υπονοώντας ανισορροπία υποχρεώσεων και ανταλλαγμάτων.
Η τοποθέτησή του αναδεικνύει έντονη θεσμική επιφύλαξη απέναντι στον τρόπο που διαμορφώθηκε η συμφωνία με το Ισραήλ, είτε ως προς τη διαδικασία είτε ως προς το περιεχόμενο. Παράλληλα, επιχειρεί να κατοχυρώσει τον ρόλο του Κοινοβουλίου ως φίλτρο νομιμοποίησης σε κάθε διμερή ρύθμιση με χώρα με την οποία ο Λίβανος παραμένει τυπικά σε εμπόλεμη κατάσταση.
Ποιο είναι το πολιτικό διακύβευμα πίσω από τη διαφωνία;
Η σκληρή φρασεολογία του προέδρου της Βουλής δείχνει ότι η συμφωνία κινδυνεύει να μετατραπεί σε εστία εσωτερικής πόλωσης, πριν ακόμη φτάσει στο στάδιο εφαρμογής. Η αντίδραση Μπέρι λειτουργεί ως προειδοποίηση ότι κάθε κυβέρνηση που διαπραγματεύεται με το Ισραήλ χωρίς ευρεία πολιτική συναίνεση θα βρεθεί αντιμέτωπη με ισχυρά κοινοβουλευτικά αναχώματα.
Σε ένα σύστημα εύθραυστης ισορροπίας μεταξύ κοινοτήτων, η διαχείριση μιας τέτοιας συμφωνίας αγγίζει ζητήματα κυριαρχίας, ασφάλειας και εσωτερικής νομιμοποίησης. Η κριτική περί «συμφωνίας επιβολής» υπογραμμίζει τον φόβο ότι εξωτερικές πιέσεις μπορεί να υπερισχύσουν έναντι μιας διαδικασίας που να αντανακλά συναίνεση στο εσωτερικό του Λιβάνου.
Τι σημαίνει για την Ελλάδα
Για την Ελλάδα, κάθε νέα ένταση στις σχέσεις Λιβάνου – Ισραήλ επηρεάζει το ευρύτερο περιφερειακό περιβάλλον στην Ανατολική Μεσόγειο, όπου η Αθήνα επενδύει σε σχήματα συνεργασίας με το Ισραήλ και αραβικές χώρες. Η αμφισβήτηση μιας διμερούς συμφωνίας στη Βηρυτό υπενθυμίζει ότι οι περιφερειακές πρωτοβουλίες χρειάζονται σταθερά, θεσμικά ερείσματα στις χώρες της περιοχής.
Σχόλιο
: Η δημόσια αντίθεση του προέδρου της Βουλής του Λιβάνου λειτουργεί ως υπενθύμιση για την ελληνική διπλωματία ότι οι ισορροπίες στη Μέση Ανατολή παραμένουν ρευστές και βαθιά πολιτικοποιημένες. Η Αθήνα οφείλει να παρακολουθεί στενά τις εσωτερικές δυναμικές στη Βηρυτό, καθώς επηρεάζουν έμμεσα τόσο τις θαλάσσιες ρυθμίσεις όσο και τη συνολική αρχιτεκτονική ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο.
Διαβάστε επίσης:
Ισραήλ ανακοινώνει καταστροφή σήραγγας της Χεζμπολάχ στον Λίβανο
Ισραήλ: Ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ δεσμεύεται να τηρήσει τη συμφωνία






