Ο Κιρ Στάρμερ δηλώνει ότι το Λονδίνο «δεν θα χύσει ούτε ένα δάκρυ» για την πτώση του Νικολάς Μαδούρο και ευθυγραμμίζει ανοιχτά τη Βρετανία με τη γραμμή της Ουάσινγκτον. Στο επίκεντρο πλέον βρίσκεται η μορφή και η νομιμοποίηση της μεταβατικής κυβέρνησης στη Βενεζουέλα.
Με ιδιαίτερα σκληρή γλώσσα τοποθετήθηκε ο Βρετανός πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ για τις εξελίξεις στη Βενεζουέλα, δηλώνοντας ότι το Ηνωμένο Βασίλειο «δεν θα χύσει ούτε ένα δάκρυ» για το τέλος του καθεστώτος του Νικολάς Μαδούρο. Η δήλωση έρχεται σε μια στιγμή που η ανατροπή του καθεστώτος έχει ανοίξει ένα ρευστό και επικίνδυνο μεταβατικό στάδιο, με έντονη εμπλοκή των ΗΠΑ και έντονες διεθνείς αντιδράσεις.
Η βρετανική θέση και η σύμπλευση με τις ΗΠΑ
Ο Στάρμερ υπενθύμισε ότι το Λονδίνο «υποστηρίζει εδώ και καιρό μια μετάβαση της εξουσίας στη Βενεζουέλα» και ότι θεωρεί τον Μαδούρο «παράνομο πρόεδρο». Η φρασεολογία αυτή δεν είναι καινούργια για τη βρετανική διπλωματία, ωστόσο η χρονική συγκυρία και ο τόνος της δήλωσης έχουν ιδιαίτερο βάρος: η Βενεζουέλα και η Κολομβία καταγγέλλουν «ένοπλη επίθεση» των ΗΠΑ, η Ισπανία δηλώνει ότι δεν θα αναγνωρίσει την αμερικανική επέμβαση, ενώ το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ συγκαλείται εκτάκτως.
Ο Στάρμερ ανακοίνωσε ότι η βρετανική κυβέρνηση θα έχει «συζητήσεις με τους ομολόγους της στις ΗΠΑ τις ερχόμενες ημέρες», υπογραμμίζοντας πως στόχος είναι μια «ασφαλής και ειρηνική μετάβαση σε μια νόμιμη κυβέρνηση που να αντανακλά τη βούληση του λαού της Βενεζουέλας». Η διατύπωση αυτή ευθυγραμμίζεται με τη ρητορική της Ουάσινγκτον περί «αποκατάστασης της δημοκρατίας», αλλά αφήνει ανοιχτό το κρίσιμο ερώτημα: ποια ακριβώς πολιτική δύναμη ή προσωπικότητα θα θεωρηθεί ως «νόμιμη» έκφραση της βενεζουελάνικης λαϊκής βούλησης.
Η «μέρα μετά» και τα διακυβεύματα για Δύση και Καράκας
Η δήλωση Στάρμερ εστιάζει στην ανάγκη «ομαλής μετάβασης» σε μια κυβέρνηση που «θα αντανακλά καλύτερα τη βούληση των Βενεζουελάνων». Στην πράξη, όμως, η εικόνα στο εσωτερικό της χώρας είναι πολωμένη: η αντιπολίτευση δεν εμφανίζεται ενιαία, ενώ η νομιμοποίηση οποιασδήποτε νέας αρχιτεκτονικής εξουσίας θα κριθεί τόσο στους δρόμους όσο και στους διεθνείς οργανισμούς.
Για τη Βρετανία, η στάση απέναντι στη Βενεζουέλα δεν είναι μόνο ζήτημα αρχών. Συνδέεται με την ευρύτερη προσπάθεια του Λονδίνου να επιβεβαιώσει τον ρόλο του ως στενού συμμάχου των ΗΠΑ στη μετα-Μπρέξιτ εποχή, αλλά και με συγκεκριμένα οικονομικά και νομικά διακυβεύματα – από τα παγωμένα βενεζουελάνικα αποθέματα χρυσού στην Τράπεζα της Αγγλίας έως τις μελλοντικές επενδύσεις στον ενεργειακό τομέα της χώρας.
Παράλληλα, η σκληρή γραμμή έναντι του Μαδούρο τοποθετεί τη Βρετανία απέναντι σε χώρες όπως η Ρωσία και η Κίνα, που στηρίζουν το αίτημα της Βενεζουέλας για διεθνή καταδίκη της αμερικανικής επιχείρησης. Το πώς θα ισορροπήσει το Λονδίνο ανάμεσα στην επίκληση του διεθνούς δικαίου και την πολιτική στήριξη προς την Ουάσινγκτον θα αποτελέσει κρίσιμο τεστ αξιοπιστίας για τη βρετανική εξωτερική πολιτική.
Σχόλιο SBCTV.gr: Η δήλωση Στάρμερ δεν είναι απλώς μια ηθική αποκήρυξη του Μαδούρο, αλλά μια σαφής επένδυση στη «νέα τάξη πραγμάτων» που διαμορφώνεται στη Βενεζουέλα υπό την αιγίδα των ΗΠΑ. Η πραγματική πρόκληση για Λονδίνο και Ουάσινγκτον θα είναι αν μπορούν να εγγυηθούν μια μετάβαση που δεν θα εκληφθεί διεθνώς ως ωμή αλλαγή καθεστώτος, αλλά ως διαδικασία με γνήσια δημοκρατική νομιμοποίηση – κάτι που μέχρι στιγμής παραμένει περισσότερο επιθυμία παρά δεδομένο.
#Βρετανία #Βενεζουέλα #Μαδούρο #Στάρμερ #ΔιεθνήςΠολιτική
