Ο υποκείμενος πληθωρισμός στην Ιαπωνία παραμένει ανθεκτικός, επιτρέποντας στην Τράπεζα της Ιαπωνίας να διατηρήσει την πορεία ομαλοποίησης της νομισματικής πολιτικής. Οι αγορές αξιολογούν αν η BoJ θα συνεχίσει τις σταδιακές αυξήσεις επιτοκίων παρά την παγκόσμια επιβράδυνση.
Η Τράπεζα της Ιαπωνίας (BoJ) βρίσκεται σε μια κρίσιμη φάση μετάβασης από δεκαετίες υπερ-χαλαρής νομισματικής πολιτικής προς μια πιο «κανονική» στάση. Το βασικό στήριγμα αυτής της στρατηγικής είναι ο υποκείμενος πληθωρισμός, ο οποίος, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία, παραμένει αρκετά ανθεκτικός ώστε να δικαιολογεί τη συνέχιση της ομαλοποίησης, χωρίς όμως να προκαλεί πανικό για απότομες αυξήσεις επιτοκίων.
Ο ρόλος του υποκείμενου πληθωρισμού
Σε αντίθεση με τον επικεφαλής δείκτη τιμών καταναλωτή, ο υποκείμενος πληθωρισμός εξαιρεί ιδιαίτερα ευμετάβλητες κατηγορίες, όπως τα τρόφιμα και η ενέργεια, και θεωρείται από τις κεντρικές τράπεζες πιο αξιόπιστος οδηγός για τη χάραξη πολιτικής. Στην Ιαπωνία, όπου επί δεκαετίες ο βασικός φόβος ήταν ο αποπληθωρισμός και όχι η άνοδος τιμών, η διατήρηση θετικού και σχετικά σταθερού πυρήνα πληθωρισμού αποτελεί ιστορική μεταστροφή.
Τα πρόσφατα στοιχεία δείχνουν ότι οι τιμές σε υπηρεσίες και σε αγαθά με υψηλή εγχώρια προστιθέμενη αξία συνεχίζουν να αυξάνονται με ρυθμούς συμβατούς με τον στόχο της BoJ. Αυτό ενισχύει την άποψη ότι οι μισθολογικές αυξήσεις και η εγχώρια ζήτηση αρχίζουν να λειτουργούν ως αυτόνομοι οδηγοί πληθωρισμού, πέρα από τις παροδικές επιδράσεις της υποτίμησης του γεν και των διεθνών τιμών ενέργειας.
Η στρατηγική ομαλοποίησης της BoJ και οι αγορές
Η BoJ έχει ήδη ξεκινήσει μια προσεκτική έξοδο από τα αρνητικά επιτόκια και τις ακραίες παρεμβάσεις στην καμπύλη αποδόσεων. Η σταθεροποίηση του υποκείμενου πληθωρισμού της δίνει περιθώριο να συνεχίσει αυτή τη διαδικασία με σταδιακά βήματα, αποφεύγοντας τα σοκ στις αγορές ομολόγων και συναλλάγματος. Για τους διεθνείς επενδυτές, η Ιαπωνία παραμένει κομβικός παράγοντας για τις παγκόσμιες ροές κεφαλαίων, καθώς ακόμη και μικρές μεταβολές στην πολιτική της BoJ μπορούν να επηρεάσουν αποδόσεις κρατικών ομολόγων διεθνώς.
Ωστόσο, η κεντρική τράπεζα πρέπει να ισορροπήσει ανάμεσα σε δύο κινδύνους: από τη μία, να μην επιτρέψει επαναφορά αποπληθωριστικών πιέσεων αν η πολιτική σφιχτεί υπερβολικά γρήγορα· από την άλλη, να αποφύγει μια ανεξέλεγκτη διολίσθηση του γεν και υπερθέρμανση της οικονομίας αν διατηρήσει τη χαλάρωση για πολύ. Η μέχρι τώρα στάση της δείχνει προτίμηση σε μια «σιωπηρή ομαλοποίηση», με μικρές, καλά προετοιμασμένες κινήσεις και έντονη επικοινωνιακή καθοδήγηση προς τις αγορές.
Για την παγκόσμια οικονομία, η συνέχιση της ομαλοποίησης στην Ιαπωνία σημαίνει σταδιακή άρση μιας μακρόχρονης πηγής εξαιρετικά φθηνής ρευστότητας. Αυτό μπορεί να οδηγήσει, μεσοπρόθεσμα, σε ελαφρώς υψηλότερο κόστος δανεισμού διεθνώς, αλλά και σε πιο υγιείς, μη στρεβλωμένες αποτιμήσεις κινδύνου.
Σχόλιο
: Η Ιαπωνία γυρίζει σελίδα από τον μακρύ κύκλο μηδενικών επιτοκίων, με τον υποκείμενο πληθωρισμό να λειτουργεί ως «ασπίδα» και ταυτόχρονα ως πυξίδα. Για τις αγορές, το μήνυμα είναι σαφές: η εποχή του σχεδόν δωρεάν γεν τελειώνει, αλλά η μετάβαση θα είναι ελεγχόμενη, δίνοντας χρόνο σε επενδυτές και κυβερνήσεις να προσαρμοστούν.






