Νέο κύμα βίας Ισραηλινών εποίκων συγκλονίζει τη Δυτική Όχθη, με εμπρησμούς κατοικιών και τραυματισμούς Παλαιστινίων. Η απουσία συλλήψεων εντείνει τις κατηγορίες για ατιμωρησία και σιωπηρή ανοχή.
Σοβαρό επεισόδιο βίας σημειώθηκε το βράδυ του Σαββάτου στη Δυτική Όχθη, όπου ομάδες Ισραηλινών εποίκων εξαπέλυσαν συντονισμένες επιθέσεις σε παλαιστινιακές κοινότητες κοντά στη Τζενίν και τη Νάμπλους. Σύμφωνα με μαρτυρίες και τοπικές αρχές, σπίτια, κτίρια και οχήματα τυλίχθηκαν στις φλόγες, ενώ Παλαιστίνιοι που επιχείρησαν να υπερασπιστούν τις περιουσίες τους δέχθηκαν ξυλοδαρμούς και ψεκασμούς με χημικά σπρέι.
Εμπρησμοί σε έξι κοινότητες, τραυματίες και κατεστραμμένες περιουσίες
Η Παλαιστινιακή Ερυθρά Ημισέληνος έκανε λόγο για τουλάχιστον τρεις Παλαιστινίους που χρειάστηκε να νοσηλευθούν, ενώ οι τοπικές παλαιστινιακές αρχές αναφέρουν «εκτεταμένες» υλικές ζημιές σε ολόκληρη την περιοχή. Το επίσημο πρακτορείο ειδήσεων WAFA μετέδωσε ότι τουλάχιστον έξι κοινότητες βρέθηκαν στο στόχαστρο των εποίκων.
Οι επιθέσεις σημειώθηκαν ανήμερα του Έιντ αλ-Φιτρ, της γιορτής που σηματοδοτεί το τέλος του Ραμαζανιού, προσδίδοντας επιπλέον συμβολικό βάρος στην κλιμάκωση. Αν και η βία εποίκων θεωρείται διαχρονικό φαινόμενο στη Δυτική Όχθη, οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και αναλυτές επισημαίνουν ότι τα περιστατικά έχουν πυκνώσει καθώς η ισραηλινή κυβέρνηση προωθεί νέα σχέδια εποικισμού και αλλαγές στη γη.
Στρατός επί τόπου, αλλά χωρίς συλλήψεις – κατηγορίες για ατιμωρησία
Ο ισραηλινός στρατός ανακοίνωσε ότι ανέπτυξε στρατιώτες σε σειρά παλαιστινιακών χωριών, ως απάντηση σε αναφορές για «εμπρησμούς σε δομές και περιουσίες» και «διατάραξη της τάξης». Παράλληλα, υπογράμμισε ότι «καταδικάζει κάθε μορφή βίας» και ότι θα συνεχίσει να λαμβάνει μέτρα για την ασφάλεια και τη δημόσια τάξη.
Ωστόσο, οι αρχές παραδέχθηκαν ότι δεν πραγματοποιήθηκε καμία σύλληψη για τα γεγονότα του Σαββάτου, γεγονός που ενισχύει τις καταγγελίες παλαιστινιακών και διεθνών οργανώσεων ότι το Ισραήλ αποτυγχάνει συστηματικά να προστατεύσει τους Παλαιστινίους και, σε ορισμένες περιπτώσεις, εμφανίζεται να συντάσσεται με βίαιους εποίκους. Ο αρχηγός του ισραηλινού στρατού Εϊάλ Ζαμίρ είχε χαρακτηρίσει πρόσφατα τις επιθέσεις εξτρεμιστών εποίκων ως «ηθικά και δεοντολογικά απαράδεκτες», όμως η απουσία αποτελεσματικής δίωξης αφήνει αναπάντητα ερωτήματα για την πραγματική βούληση αντιμετώπισης του φαινομένου.
Διεθνές δίκαιο, γνωμοδότηση της Χάγης και η υπονόμευση της λύσης δύο κρατών
Η Δυτική Όχθη, υπό ισραηλινό έλεγχο από τον Πόλεμο των Έξι Ημερών το 1967, θεωρείται από τη μεγάλη πλειονότητα της διεθνούς κοινότητας κατεχόμενο έδαφος. Οι ισραηλινοί οικισμοί εκεί έχουν καταδικαστεί ως παράνομοι βάσει του διεθνούς δικαίου, με χώρες όπως η Γερμανία να καλούν επανειλημμένα το Ισραήλ να αλλάξει πορεία.
Το 2024, το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης διατύπωσε σαφή γνωμοδότηση ότι το Ισραήλ έχει «υποχρέωση να σταματήσει άμεσα κάθε νέα εποικιστική δραστηριότητα και να απομακρύνει όλους τους εποίκους από το κατεχόμενο παλαιστινιακό έδαφος». Παρά ταύτα, περισσότεροι από 500.000 Ισραηλινοί ζουν σήμερα σε εποικισμούς και πρόχειρους οικισμούς στη Δυτική Όχθη, δίπλα σε περίπου 3 εκατομμύρια Παλαιστινίους.
Παρατηρητές προειδοποιούν ότι η επέκταση των εποικισμών και η κλιμάκωση της βίας ενισχύουν μια de facto προσάρτηση της περιοχής, καθιστώντας ολοένα δυσκολότερη την υλοποίηση της λύσης δύο κρατών. Η Δυτική Όχθη, σε συνδυασμό με τη Λωρίδα της Γάζας, θεωρείται ο εδαφικός πυρήνας ενός μελλοντικού παλαιστινιακού κράτους· κάθε νέα εστία βίας και κάθε νέα εγκατάσταση εποίκων περιορίζει στην πράξη αυτό το ενδεχόμενο.
Η πρόσφατη όξυνση συνδέεται, σύμφωνα με αναλυτές, και με το γενικότερο κλίμα αστάθειας στην περιοχή, καθώς ο πόλεμος Ισραήλ–ΗΠΑ με το Ιράν από τις 28 Φεβρουαρίου έχει μετατοπίσει την προσοχή της διεθνούς διπλωματίας, αφήνοντας περισσότερο χώρο δράσης σε ακραία στοιχεία στο έδαφος.
Σχόλιο 
: Η κλιμάκωση της βίας εποίκων στη Δυτική Όχθη δεν είναι μεμονωμένο επεισόδιο, αλλά σύμπτωμα μιας μακρόχρονης στρατηγικής εδραίωσης τετελεσμένων επί του εδάφους. Η απουσία συλλήψεων, παρά τις δημόσιες καταδίκες, εκπέμπει σήμα ατιμωρησίας και αποθρασύνει τους ακραίους. Για την Ευρώπη –και την Ελλάδα– το δίλημμα είναι αν θα παραμείνει σε ρητορικές καταγγελίες ή αν θα συνδέσει επιτέλους τη στάση της με συγκεκριμένα πολιτικά και οικονομικά κόστη, ώστε να διασωθεί έστω και στο παρά πέντε η προοπτική μιας βιώσιμης λύσης δύο κρατών.
#ΔυτικήΟχθη #Ισραήλ #Παλαιστίνη #έποικοι #ανθρώπιναδικαιώματα
