Η μοναξιά αναδεικνύεται σε νέα «πανδημία» και μια γενιά εφαρμογών επιχειρεί να τη μετατρέψει σε επιχειρηματική ευκαιρία. Από αλγοριθμικά δείπνα μέχρι γυναικείες κοινότητες, η αγορά των friendship apps ωριμάζει και επεκτείνεται.
Η εκτόξευση της μοναξιάς και της κοινωνικής απομόνωσης, ιδιαίτερα μετά την εξάπλωση της τηλεργασίας, δημιουργεί μια νέα κατηγορία ψηφιακών υπηρεσιών: τις εφαρμογές φιλίας. Στις ΗΠΑ, ο επικεφαλής υγειονομικός αξιωματούχος χαρακτήρισε ήδη από το 2023 τη μοναξιά «κρίση δημόσιας υγείας», ανοίγοντας τον δρόμο για μια αγορά που πλέον μετριέται σε εκατομμύρια δολάρια σε δαπάνες χρηστών.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις της Appfigures, περισσότερες από δώδεκα εφαρμογές που εστιάζουν σε τοπικές γνωριμίες φιλικού χαρακτήρα έχουν αποφέρει περίπου 16 εκατ. δολάρια σε καταναλωτικές δαπάνες στις ΗΠΑ μόνο για φέτος, ενώ οι λήψεις τους φτάνουν τα 4,3 εκατ. μέσα στο 2025. Το επιχειρηματικό στοίχημα είναι σαφές: η αποστιγματοποίηση των online γνωριμιών από τα dating apps ανοίγει χώρο για πλατφόρμες που υπόσχονται όχι έρωτα, αλλά σταθερές, πλουραλιστικές κοινωνικές σχέσεις.
Από αλγοριθμικά δείπνα μέχρι εξειδικευμένες κοινότητες
Το οικοσύστημα των friendship apps είναι ήδη πλούσιο και διαφοροποιημένο. Η 222, διαθέσιμη μόνο σε iOS, οργανώνει φυσικές συναντήσεις αγνώστων με βάση τεστ προσωπικότητας και επιμελημένα events σε μπαρ ή comedy clubs, με τέλος επιμέλειας 22,22 δολάρια ή μηνιαία συνδρομή στο ίδιο ποσό.
Η Bumble, γνωστή από το dating, επεκτάθηκε από το 2016 στη φιλία με το BFF, το οποίο από το 2023 λειτουργεί και ως αυτόνομη εφαρμογή. Η πρόσφατη ανασχεδίασή του στρέφεται έντονα στις ομαδικές εξόδους και στη δημιουργία κοινοτήτων, στοιχείο που αντικατοπτρίζει τη ζήτηση για ευρύτερους κοινωνικούς κύκλους και όχι μόνο one-to-one γνωριμίες.
Νεότεροι παίκτες, όπως η Clyx, εστιάζουν στην ανακάλυψη τοπικών εκδηλώσεων, αντλώντας δεδομένα από πλατφόρμες όπως Ticketmaster και TikTok και επιτρέποντας στους χρήστες να βλέπουν ποιοι φίλοι ή άλλοι συμμετέχουν. Η Les Amís, με έντονο ευρωπαϊκό αποτύπωμα, στοχεύει αποκλειστικά γυναίκες, τρανς και LGBTQ+ άτομα, χρησιμοποιώντας τεχνητή νοημοσύνη για ταίριασμα ενδιαφερόντων και προωθώντας συμμετοχή σε δραστηριότητες όπως εργαστήρια κεραμικής ή λέσχες βιβλίου, με συνδρομές που κυμαίνονται ανά πόλη.
Παραδοσιακοί «παίκτες» της offline κοινότητας, όπως το Meetup (από το 2002), επανατοποθετούνται ως υποδομή για ομάδες και εκδηλώσεις κάθε είδους, ενώ εξειδικευμένα apps όπως το Meet5 και το Wyzr Friends στοχεύουν σε ηλικίες άνω των 40 ετών, άδεια «φωλιά», διαζευγμένους και όσους αναζητούν νέους κύκλους δραστηριοτήτων.
Η νέα οικονομία της φιλίας και οι προκλήσεις
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχουν τα μοντέλα που συνδυάζουν αλγορίθμους και φυσική παρουσία. Το Pie χρησιμοποιεί τεστ προσωπικότητας για να χωρίσει τους συμμετέχοντες σε μικρές ομάδες των έξι πριν από κάθε event, δημιουργώντας κλειστές συζητήσεις στην εφαρμογή ώστε να «σπάσει ο πάγος». Το Timeleft οργανώνει εβδομαδιαία δείπνα μεταξύ αγνώστων, με αλγοριθμικό ταίριασμα βάσει ηλικίας, φύλου και χαρακτήρα, αφήνοντας στους χρήστες μόνο βασικές πληροφορίες (επάγγελμα, ζώδιο) λίγο πριν τη συνάντηση.
Άλλες εφαρμογές, όπως η Washed Up στο Λος Άντζελες ή η Mmotion στη Νέα Υόρκη, συνδυάζουν ανακάλυψη τοπικών εκδηλώσεων με live χάρτες παρουσίας χρηστών και ομαδικά «plans», καθιστώντας πιο εύκολη την εμφάνιση σε συναυλίες ή quiz nights με παρέα αντί για solo.
Πίσω από αυτή τη φαινομενικά «light» αγορά, διαμορφώνεται μια σοβαρή οικονομία συνδρομών, προμηθειών και data. Τα μοντέλα τιμολόγησης ποικίλλουν: από σταθερές χρεώσεις ανά event και μηνιαίες συνδρομές, μέχρι premium μέλη με πρόσβαση σε επιλεγμένα groups. Ταυτόχρονα, εγείρονται ζητήματα ιδιωτικότητας (ιδίως σε apps με εντοπισμό θέσης), ασφάλειας των συναντήσεων και κινδύνου υπερεμπορευματοποίησης της ανθρώπινης ανάγκης για σύνδεση.
Για την ελληνική αγορά, όπου η μοναξιά των νέων επαγγελματιών και η διάχυτη τηλεργασία γίνονται όλο και πιο ορατές, η διεθνής αυτή τάση αποτελεί προειδοποιητικό καμπανάκι αλλά και ευκαιρία. Το ερώτημα είναι αν οι εγχώριοι επιχειρηματίες τεχνολογίας θα δημιουργήσουν λύσεις προσαρμοσμένες στην ελληνική κουλτούρα παρέας και γειτονιάς, πριν οι διεθνείς πλατφόρμες κυριαρχήσουν και εδώ.
Σχόλιο
: Η «οικονομία της φιλίας» δείχνει πως η τεχνολογία δεν περιορίζεται πλέον σε παραγωγικότητα και ψυχαγωγία, αλλά αποτιμολογεί και την κοινωνική συνοχή. Για τους επενδυτές είναι μια νέα, επαναλαμβανόμενη ροή εσόδων· για τις κοινωνίες, όμως, είναι υπενθύμιση ότι το κενό που αφήνουν οι αποδυναμωμένοι θεσμοί –γειτονιά, γραφείο, σύλλογοι– σπεύδουν να το καλύψουν ιδιωτικές πλατφόρμες. Το αν αυτό θα οδηγήσει σε ουσιαστικές σχέσεις ή σε ακόμα ένα subscription στην οθόνη μας, θα κριθεί από το πόσο υπεύθυνα θα ρυθμιστεί και θα υιοθετηθεί αυτό το νέο ψηφιακό τοπίο.






