Η ασφάλιση κατοικίας ενισχύεται, αλλά τέσσερα στα πέντε σπίτια παραμένουν εκτεθειμένα σε φυσικές καταστροφές. Το κενό προστασίας μετατρέπεται σε συστημικό οικονομικό κίνδυνο.
Τα Βασικά:
• Η ασφαλιστική κάλυψη κατοικιών φτάνει το 20,5% το 2025
• Αύξηση ολοκληρωμένων καλύψεων για σεισμό και καιρικά φαινόμενα, με ισχυρό ρόλο των τραπεζών
• Παραμένει τεράστιο κενό προστασίας με σχεδόν 80% των κατοικιών ανασφάλιστες
Η ελληνική αγορά ασφάλισης κατοικίας καταγράφει σαφή βελτίωση, χωρίς όμως να αγγίζει ακόμη τα όρια στοιχειώδους θωράκισης απέναντι στον κλιματικό κίνδυνο. Με μόλις μία στις πέντε κατοικίες ασφαλισμένη, η χώρα παραμένει εκτεθειμένη σε ζημιές που τελικά μεταφέρονται σε νοικοκυριά και Δημόσιο.
Πώς αλλάζει η αγορά ασφάλισης κατοικίας μετά τα ακραία φαινόμενα;
Ο αριθμός των ασφαλιστηρίων κατοικίας έφτασε τα 1,355 εκατ. στο τέλος του 2025, σημειώνοντας άνοδο 8,7% σε ετήσια βάση και περίπου 17% σε σχέση με το 2023. Η διείσδυση της ασφάλισης κατοικίας αυξήθηκε στο 20,5% από 18,9% το 2024, επιβεβαιώνοντας μια σταδιακή αλλά όχι εκρηκτική δυναμική.
Καταλυτικό ρόλο παίζουν τα επαναλαμβανόμενα ακραία καιρικά φαινόμενα και οι πρόσφατες μεγάλες πλημμύρες και πυρκαγιές, που ανέδειξαν το πραγματικό κόστος της ανασφάλιστης περιουσίας. Παράλληλα, τα φορολογικά κίνητρα για ασφαλισμένες κατοικίες λειτουργούν ως ήπιος μοχλός πολιτικής, ενθαρρύνοντας τη μετάβαση σε πιο οργανωμένη διαχείριση κινδύνου.
Ποιοι ασφαλίζονται, με ποιες καλύψεις και ποιος κινεί την αγορά;
Η στροφή της αγοράς είναι καθαρά προς ολοκληρωμένα πακέτα προστασίας, με τις κατοικίες που καλύπτονται ταυτόχρονα για σεισμό και καιρικά φαινόμενα να φτάνουν τις 846.620, αυξημένες κατά 27,8% σε έναν χρόνο. Οι συγκεκριμένες καλύψεις αντιστοιχούν πλέον στο 71,5% των συμβολαίων που αφορούν κτίριο, έναντι 62,2% το 2024, ενώ τα μονοθεματικά συμβόλαια (μόνο σεισμός ή μόνο καιρικά φαινόμενα) υποχωρούν.
Περίπου 1,184 εκατ. συμβόλαια αφορούν το ίδιο το κτίριο, αποκλειστικά ή μαζί με το περιεχόμενο, καλύπτοντας το 87,4% των ασφαλισμένων κατοικιών. Πάνω από τα μισά εξ αυτών, σχεδόν 692 χιλιάδες, συνδέονται με ενυπόθηκο ενδιαφέρον, δείχνοντας ότι η τραπεζική χρηματοδότηση παραμένει ο βασικός μηχανισμός «υποχρεωτικής» ασφάλισης και όχι η αυτόνομη επιλογή του ιδιοκτήτη.
Τι σημαίνει για την Ελλάδα
Η γεωγραφική κατανομή αποτυπώνει μια οικονομία δύο ταχυτήτων, με την Αττική να συγκεντρώνει σχεδόν το 46% των συμβολαίων και να εμφανίζει κάλυψη 28,8%, όταν περιφέρειες όπως το Βόρειο Αιγαίο, η Δυτική Μακεδονία και η Ήπειρος κινούνται κοντά στο 13%. Το χαμηλό συνολικό ποσοστό ασφάλισης, σε συνδυασμό με την κλιματική κρίση, σημαίνει ότι κάθε μεγάλη φυσική καταστροφή μετατρέπεται σε δημοσιονομικό σοκ και σε απώλεια ιδιωτικού πλούτου που δύσκολα αναπληρώνεται.
Σχόλιο 
: Για την ελληνική οικονομία, η ασφάλιση κατοικίας δεν είναι απλώς ένα προϊόν λιανικής, αλλά κρίσιμος θεσμικός μηχανισμός επιμερισμού του κινδύνου μεταξύ νοικοκυριών, ασφαλιστικών εταιρειών και κράτους. Η σταδιακή αύξηση της κάλυψης είναι θετική, αλλά το υφιστάμενο κενό προστασίας παραμένει τόσο μεγάλο, ώστε καθιστά αναπόφευκτη τη συζήτηση για ένα πιο συστηματικό πλαίσιο κινήτρων ή και υποχρεωτικότητας σε ζώνες υψηλού κινδύνου, εφόσον η χώρα θέλει να περιορίσει τις μελλοντικές δημοσιονομικές και κοινωνικές απώλειες.
Διαβάστε επίσης:
Άλμα στις ασφαλίσεις κατοικίας για φυσικές καταστροφές και ΕΝΦΙΑ
#ασφάλιση #κατοικία #ασφαλιστικήΑγορά #φυσικέςΚαταστροφές
