Η Ουάσινγκτον προχωρά στη συγκρότηση ενός ισχυρού, αλλά και αμφιλεγόμενου, «Συμβουλίου Ειρήνης» για τη Γάζα, με επικεφαλής τον Ντόναλντ Τραμπ και πρόσκληση προς Ερντογάν και Σίσι να συμμετάσχουν ως ιδρυτικά μέλη. Η κίνηση αυτή επιχειρεί να θεσμοθετήσει την επόμενη μέρα στη Λωρίδα της Γάζας, μεταφέροντας όμως το κέντρο βάρους από τον ΟΗΕ σε ένα σχήμα έντονα αμερικανοκεντρικό.
Μετά την υιοθέτηση από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ του ψηφίσματος 2803, που στηρίζει το «Ολοκληρωμένο Σχέδιο για τον Τερματισμό της Σύγκρουσης στη Γάζα» το οποίο παρουσίασε ο Ντόναλντ Τραμπ, ο Λευκός Οίκος περνά στο επόμενο στάδιο: τη συγκρότηση ενός «Συμβουλίου Ειρήνης» και παράλληλων θεσμών που θα εποπτεύουν την προσωρινή διακυβέρνηση, την ασφάλεια και την ανοικοδόμηση του παλαιστινιακού θύλακα.
Στο πλαίσιο αυτό, ο Αμερικανός πρόεδρος απέστειλε στις 16 Ιανουαρίου 2026 επιστολές προς τον Τούρκο πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και τον Αιγύπτιο πρόεδρο Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι, καλώντας τους να συμμετάσχουν ως ιδρυτικά μέλη του νέου οργάνου. Την πρόσκληση προς την Άγκυρα δημοσιοποίησε ο επικεφαλής της Διεύθυνσης Επικοινωνίας της τουρκικής προεδρίας, Μπουρχανετίν Ντουράν, ενώ το Κάιρο επιβεβαίωσε ότι «εξετάζει» την πρόταση.
Σύνθεση με ισχυρό αμερικανικό αποτύπωμα
Σύμφωνα με την ανακοίνωση του Λευκού Οίκου, πρόεδρος του Συμβουλίου Ειρήνης θα είναι ο ίδιος ο Ντόναλντ Τραμπ, γεγονός που υπογραμμίζει την πρόθεσή του να ελέγχει προσωπικά την αρχιτεκτονική της επόμενης μέρας στη Γάζα. Στο σχήμα μετέχουν ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο, ο απεσταλμένος του Τραμπ Στιβ Γουίτκοφ, ο γαμπρός του προέδρου Τζάρεντ Κούσνερ, ο πρώην πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου Τόνι Μπλερ, ο δισεκατομμυριούχος επενδυτής Μαρκ Ρόουαν, ο πρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας Ατζάι Μπάνγκα και ο πολιτικός σύμβουλος Ρόμπερτ Γκάμπριελ.
Παράλληλα, ο Βούλγαρος διπλωμάτης Νικολάι Μλαντένοφ ορίζεται Ύπατος Εκπρόσωπος για τη Γάζα, αναλαμβάνοντας τον πολιτικό συντονισμό επί του πεδίου, ενώ διοικητής της Διεθνούς Δύναμης Σταθεροποίησης ορίζεται ο υποστράτηγος Τζάσπερ Τζέφερς. Η δομή αυτή παραπέμπει σε υβριδικό σχήμα: συνδυασμό διεθνούς πολιτικής επιτροπείας με στρατιωτική παρουσία σταθεροποίησης.
Το Εκτελεστικό Συμβούλιο και ο ρόλος της περιοχής
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει η συγκρότηση του «Εκτελεστικού Συμβουλίου για τη Γάζα», του οργάνου που θα λαμβάνει τις κρίσιμες αποφάσεις για ασφάλεια και ανοικοδόμηση. Σε αυτό ανακοινώθηκε ότι μετέχουν ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν, ο Μάρκο Ρούμπιο, ο Στιβ Γουίτκοφ, ο Τόνι Μπλερ, ο Τζάρεντ Κούσνερ και ο Μαρκ Ρόουαν, μαζί με τον ανώτερο διπλωμάτη του Κατάρ Αλί Θαουάντι, τον επικεφαλής των αιγυπτιακών μυστικών υπηρεσιών Χασάν Ρασάντ, την υπουργό Διεθνούς Συνεργασίας των ΗΑΕ Ριμ αλ Χασίμι, τον Ισραηλινο-Κύπριο επιχειρηματία Γιακίρ Γκαμπάι, την πρώην συντονίστρια ανθρωπιστικών υποθέσεων του ΟΗΕ Σίγκριντ Κάαγκ και τον Νικολάι Μλαντένοφ.
Η σύνθεση αποτυπώνει ένα μείγμα αμερικανικής επιρροής, περιφερειακών δυνάμεων (Τουρκία, Αίγυπτος, Κατάρ, ΗΑΕ) και τεχνοκρατών με εμπειρία σε χρηματοδότηση και ανθρωπιστικές αποστολές. Την ίδια στιγμή, η εκπροσώπηση της ίδιας της παλαιστινιακής πλευράς παραμένει ασαφής, κάτι που ενδέχεται να τροφοδοτήσει αντιδράσεις για έλλειμμα νομιμοποίησης.
Γεωπολιτικές ισορροπίες και ανοιχτά ερωτήματα
Η πρόσκληση προς Ερντογάν και Σίσι καταδεικνύει ότι η Ουάσινγκτον επιδιώκει να «κλειδώσει» στον ίδιο θεσμικό χώρο δύο ανταγωνιστικές περιφερειακές δυνάμεις, που διαθέτουν όμως κρίσιμη επιρροή στο παλαιστινιακό. Για την Άγκυρα, η συμμετοχή προσφέρει αναβάθμιση ρόλου στην περιοχή και δυνατότητα παρέμβασης στη μεταπολεμική αρχιτεκτονική ασφαλείας. Για το Κάιρο, συνιστά ευκαιρία να κατοχυρώσει τον παραδοσιακό του ρόλο ως βασικός μεσολαβητής και εγγυητής της ασφάλειας στα σύνορα με τη Γάζα.
Παρά ταύτα, η έντονα προσωποπαγής δομή γύρω από τον Ντόναλντ Τραμπ και τους στενούς του συνεργάτες, καθώς και η περιορισμένη θεσμική ομπρέλα του ΟΗΕ, εγείρουν ερωτήματα για τη βιωσιμότητα και την αποδοχή του εγχειρήματος τόσο από τους Παλαιστινίους όσο και από την ευρύτερη διεθνή κοινότητα.
Σχόλιο SBCTV.gr: Το Συμβούλιο Ειρήνης για τη Γάζα αποτελεί περισσότερο εργαλείο αμερικανικής ισχύος και αναδιανομής επιρροής στη Μέση Ανατολή, παρά κλασικό πολυμερές σχήμα υπό τον ΟΗΕ· η επιτυχία του θα κριθεί από το αν θα ενσωματώσει πραγματικά παλαιστινιακή εκπροσώπηση και αν θα μπορέσει να ισορροπήσει τις αντικρουόμενες φιλοδοξίες Άγκυρας, Καΐρου και Ουάσινγκτον.







