Ο Πέδρο Σάντσεθ καλεί την ΕΕ να επιταχύνει αποφασιστικά προς έναν κοινό ευρωπαϊκό στρατό, συνδέοντας άμυνα και γεωπολιτική σταθερότητα.
Την ανάγκη άμεσης και βαθιάς ενοποίησης της ευρωπαϊκής άμυνας, μέχρι και στη δημιουργία κοινού ευρωπαϊκού στρατού, ανέδειξε ο πρωθυπουργός της Ισπανίας Πέδρο Σάντσεθ, μιλώντας στο European Pulse Forum στη Βαρκελώνη. Με ιδιαίτερα έντονη διατύπωση, υπογράμμισε ότι «είμαστε έτοιμοι να κινηθούμε προς έναν κοινό ευρωπαϊκό στρατό. Αύριο κιόλας», στέλνοντας μήνυμα επείγοντος προς τους εταίρους της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Κοινή άμυνα ως απάντηση στις γεωπολιτικές πιέσεις
Ο Σάντσεθ τόνισε ότι, στο σημερινό παγκόσμιο περιβάλλον, κανένα ευρωπαϊκό κράτος δεν μπορεί να διασφαλίσει μόνο του την ασφάλειά του, προειδοποιώντας πως οι αδυναμίες της ΕΕ γίνονται ευκολότερα αντικείμενο εκμετάλλευσης όταν τα κράτη-μέλη δρουν μεμονωμένα. «Στον κόσμο όπου ζούμε, έχουμε μόνο έναν τρόπο να επιβληθούμε σε θέματα ασφάλειας και άμυνας: να οικοδομήσουμε μια κοινή άμυνα και να αναλάβουμε από κοινού τις ευαλωτότητές μας», σημείωσε χαρακτηριστικά.
Παράλληλα, περιέγραψε την Ευρωπαϊκή Ένωση ως χώρο «ευημερίας, εμπιστοσύνης και προβλεψιμότητας» σε μια εξαιρετικά αβέβαιη εποχή, επιμένοντας ότι η περαιτέρω αμυντική ολοκλήρωση δεν είναι μόνο ζήτημα στρατιωτικών δυνατοτήτων, αλλά και προστασίας του ευρωπαϊκού κοινωνικού και οικονομικού μοντέλου. Η τοποθέτηση αυτή συνομιλεί με τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή «στρατηγική αυτονομία» και την επιδίωξη μειωμένης εξάρτησης από τρίτες δυνάμεις για την ασφάλεια της ηπείρου.
Μέση Ανατολή, Λίβανος και ευρωπαϊκή συνοχή
Αναφερόμενος στις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, ο Ισπανός πρωθυπουργός προειδοποίησε για τον κίνδυνο περαιτέρω αποσταθεροποίησης, με ειδική αναφορά στον Λίβανο. Έκανε έκκληση να αποφευχθεί «μια νέα Γάζα στον Λίβανο», καλώντας την Ευρώπη να επιδείξει συνοχή και συνέπεια στην εξωτερική της πολιτική και να μην περιορίζεται σε ρόλο παθητικού παρατηρητή.
Η σύνδεση που επιχειρεί ο Σάντσεθ ανάμεσα στην ανάγκη για κοινή ευρωπαϊκή άμυνα και στη διαχείριση κρίσεων, όπως αυτή στη Μέση Ανατολή, αναδεικνύει την άποψη ότι η ΕΕ οφείλει να στηρίξει τον πολιτικό της ρόλο με αντίστοιχη στρατηγική και επιχειρησιακή ισχύ. Σε αυτό το πλαίσιο, η ιδέα ενός ευρωπαϊκού στρατού επανέρχεται στο προσκήνιο ως εργαλείο όχι μόνο αποτροπής, αλλά και σταθεροποίησης στις γειτονικές περιοχές της Ένωσης, με άμεσες προεκτάσεις για την ασφάλεια, την ενέργεια και τις αγορές.
Σχόλιο
: Η παρέμβαση Σάντσεθ πιέζει την ευρωπαϊκή ατζέντα να περάσει από το δόγμα της «ήπιας ισχύος» σε μια πιο σκληρή, θεσμοθετημένη αμυντική αρχιτεκτονική. Όμως η συγκρότηση κοινού στρατού σκοντάφτει σε πολιτικές αντιστάσεις, θέματα κυριαρχίας και διαφορετικές απειλητικές αντιλήψεις Βορρά–Νότου και Ανατολής–Δύσης. Αν η συζήτηση δεν συνοδευτεί από σαφές χρονοδιάγραμμα, χρηματοδότηση και κατανομή βιομηχανικού οφέλους, κινδυνεύει να παραμείνει ευφημισμός, την ώρα που οι κρίσεις στην περιφέρεια της Ευρώπης επιταχύνουν τα γεγονότα.






